Chitara eletrica

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Chitara Ełetrica (modeło de Yngwie Malmsteen) (chitarista)

La chitara ełetrica xe un tipo de chitara in cui ła vibrasion de łe corde vien rimarcà da uno o più pick-up. El son, donca, vien rimarcà a l'insìda e convogià in un anplificador acustego in modo ch'el son se posa ben scoltàr. Apartien a ła fameja dei strumenti cordofoni e non a queła dei ełetrofoni, come invese de łe volte el xe stà clasifegà poichè el son xe xenerà da ła vibrasion de łe corde e anplifegà sucesivamente.

La chitara ełetrica: Come xeła struturàda ?[canbia | canbia sorxente]

  • La pałeta che contien łe mecaneghe, che cussì ghe permete ałe corde de eser tese mategnindo l'incordadùra che se vołe;
  • el manego so'l quało xe montàda ła tastadùra che parmete de sonàr, strucando łe corde contro staltra, le note
  • La casa armonega che xe più sotìl de queła de ła chitara clasega e che no gà ła buxa (anca se ghe xe el caxo de łe chitare che se ciama "semiacusteghe", che in xeneràl gà do buxe ad efe, cofà quełe dei archi)
  • El ponte, che pol esar fiso opur "tremoło" vałe a dir quando "ospita" 'na łivièra che, co' ła vien asionà, move el ponte steso otegnindo el vibrà grasie a ła variasión de tensión de łe corde;
  • da uno o pì pick-up che xe dei trasdutori che strasforma łe vibrasion de łe corde in segnałi ełetrici; i pick-up xe formài da 'na revoltołàda de ramo intorno a 'na conbinasion de magneti e materiałi de diverso tipo.

Come xe che funsiona ?[canbia | canbia sorxente]

In una chitara acustica el son dipende da ła risonansa prodota ne ła casa cava del strumento e indota da łe osiłasion de łe corde; ła chitara ełetrica invese xe un strumento pien e rigido par cui no ghe xe alcuna risonansa deła casa. Le vibrasion de łe sìe corde metałiche xe captàe da un microfono ełetrico che ghe remete segnałi a un anplificador e a un grupo de altoparlanti. El fiło che cołega el strumento a l'anplificator xe inrodołà datòrno a un picoło magnete; el so canpo magnetico induce un poło nord e un poło sud ne ła parte de corda metałica sòra el magnete, perciò sta parte de ła corda gà un pròpio canpo magnetico. La corda parchè produxa el son, vien fata vibràr e 'l so moto rełativo a ła spira canbia el fluso del canpo magnetico atraverso ła spira stesa, inducendove 'na corente. Co' ła corda osìła avisinandose e slontanandose dała spira, ła corente indota canbia verso co'ła stesa frequensa de łe osìłasion de ła corda, mandando cussì el segnałe de frequensa de l'osìłasion a l'anplificador e a l'altoparlante.

Tipi de chitare[canbia | canbia sorxente]

Exquisite-kfind.png Par saverghene de pì, varda ła pajina [[Tipi de chitara ełetrica]].


Solid body (Corpo sòłido)[canbia | canbia sorxente]

Le più difuxe chitare ełetriche, che xe ciamàe solid body, ła cui tradusion xe "corpo sòłido", no gà 'na casa de risonansa, ma invese un corpo de łegno pien (o pì de rado, de altri materiałi quałi raxe sintetiche, raxe acriłiche, plexiglas. La forma del legno co' cui xe reałixà, e 'l tipo de pick-up utiłixà xe determinanti ai fini de ła réxa sonora del strumento.

Ghe xe tre prinsìpałi tipi de solid-body che se desferensia a seconda de come ch'el manego e 'l corpo vien unìi: "bolt-on-neck" (manego invidà), overosìpia co' manego invidà al corpo (es. Fender Stratocaster, "neck-thru body" ("manego atraverso el corpo") overosìpia co' manego che percore l'intièra longhésa deła chitara, corpo conprexo (es: Ibanez RGT e "set-in-neck (o "set-neck") ("manego tacà") overosìpia co' manego incołà al corpo de ła chitara (es: Gibson Les Paul).

Xeneralmente łe chitare a manego invidà xe caraterixàe da un son più rico de alte frequense, povaro de quełe medie e scarso de basi fondìvi; ghe xe paràltro da precixàr che, vista l'altisima influensa che ła sielta dei materiałi, ła tecnica costrutiva, e ła man del leutèr pol exercitàr so'l strumento fenìo, no xe rari i caxi de strumenti che contravien a ste "regołe". Sto sistema, oltra ad eser più economico, permete de efetuàr de łe łavorasion, conprexo el canbio del mànego, in maniera pì senplice, Jimi Hendrix gera noto montàr łe Fender Stratocaster che destruxeva durante i concerti ricuperando tòchi sani da diverse chitare. Anca ła famoxa Blackie de Eric Clapton xe el rexultado de un corpo e un mànego che provegnìva in orìxene da diverse chitare.

Le chitare co'l mànego che pasa 'ntel corpo xe caraterixàe da un notevołe sustain, da un bon bałansamento de soni infra alti, medi e basi e da un parfeto ałineamento mànego-corpo. Secondo tanti rexulta masime "comode" da sonàr, in quanto normalmente se gà un aceso un mucio più fasiłe ai tasti più visini al corpo rispeto a strumenti dove che xe utiłixài i altri do tipi de saldadùra: par raxon pratiche no xe posibiłe ne łe chitare co' sistema bolt-on fisàr el mànego masa esternamente al corpo del strumento (mentre in alcune chitare co' sistema set-in, el problema vien ovià, par exenpio ne ła Gibson SG). Gà come aspeto negativo l'inposibiłità de agìr so l'ataco mànego-corpo e de sostituìr el mànego, nel caxo fuse necesario; infati xeneralmente el mànego, par varentàr sołidità, el vien costituìo da diverse parti de łegno incołàe tra łòre łongitudinalmente, rispeto a ła chitara, e pì de rado al so interno vien incołàe de ła sbare in fibra de carbonio (pròpio par l'inposibiłità de canbiàr el mànego in caxo che se ronpa).

I łegni che xe stài prinsipalmente utiłixài xe: par el primo tipo, onàro e tìlio par el corpo, àxer par el mànego, eventuałe rinbaładùra in pałisandro par la testadùra; par el neck-thru, mogano par el corpo, fràsene o àxer pa'l mànego, pałisandro par la testadùra, par el set-neck xeneralmente se utiłixa mogano sia pa'l corpo che pa'l mànego, e pałisandro pa'ła testadùra. Ghe xe paràltro diversi modełi che utiłixa łegni difarenti da quei che stài scriti. Le chitare costruìe in Asia połe utiłixàre łegni locałi, cofà l'agathis invese de l'onèr e 'l nato al posto del mogano, che gà rexe acusteghe simiłi. Anca el PVC xe stà utiłixà par reałixàr dełe chitare solid body, e pì recentemente se xe drìo utiłixàr materiałi conpoxiti co' sagomaùre interne par replicàr la tinbrica dei łegni.

Buxa ad "efe" in una Fender Telecaster Thin-line semi-hollow

Semiacustiche[canbia | canbia sorxente]

Ła chitara semiacustega invese prexenta 'na casa de risonansa co' do tradisionałi buxi de espansión a forma de f che se cata in banda de łe corde, similmente ai busi presenti su altri strumenti a corda, cofà el viołin. Alcune chitare semiacustiche prexenta un buso (busa o rosa) tìpego de ła chitara clasica, e so ła parte lateràn de ła casa armonica xe postà ła préxa pa'l cavo e i apositi controłi par regołàr vołume, tòn, equałixasion, ecc. Ste chitare xe caraterixàe da un son masima dólse e poco agresivo (cofà un mucio de modèłi Gibson, Ibanez, ecc. utiłixài prinsipalmente pa'l jazz, o tanto briłante e squiłante (cofà i modèłi Grestch speso utiłixà 'ntel rockabilly). Ła casa vòda tende a creàr alcuni problemi a càuxa de ła risonansa de łe vibrasion, che se reflète so i pickup. L'efeto de distorsion rexulta quindi più difisiłe da controłàr e da otegnìr. Tutavia xe stài, nel tenpo, reałixài dei modèłi decixamente più "spénti" e co' un son un mucio più pien, i quałi, atraverso alcuni mèxitèrmini tecnici (quałi ła particołàr conformasión interna de ła stesa casa armonica), xe boni de oviàr su sto problema. Ła riserca de un conproméso infra łe sonorità calde de łe semiacustiche, e 'l mejo controło de łe risonanse indexideràe ai altri vołumi, ghe gà dà inaxónta orìxene a un sototipo de łe semiacusteghe, łe cussìdite "semi-hollow". Ste chitare adota un corpo de minòr spesór in cui, al posto de 'na ùgnoła casa, xe prexenti do case de ridota entità so łe bande mentre ła parte sentrałe del corpo xe in legno pien. El primo e atualmente pì famoxo modèło semi-hollow xe ła Gibson ES-335.

Orìxeni[canbia | canbia sorxente]

La storia de ła chitara ełetrica taca co' s'a avertìo l'exigensa de un strumento che gavese alcune carateristeghe pròpie de ła chitara (specialmente par quanto rivarda ła modałità de execusion), ma che podese sonàr co' i altri sensa esarne sorastà dal vołume de son. Co' ła nasìta de łoquestre jazz e blues, se se gà rendùo conto del problema de ła anplificasion łimità de łe chitare acusteghe. Diverse costrutori gà sercà de oviàr a sto problema costruindo strumenti che consentise un vołume maxor, co' 'na tonałità simiłe a queła de ła chitara clasica.

Lloyd Loar progetista a ła Gibson dal 1920 al 1924 gà condòto i primi esperimenti mediante l'adosion de riłevatori visin ałe corde. El conceto de chitara ełetrica devo però tanto ai èstri de Adolph Rickenbacker, che 'ntel 1931 gà reałixà el primo pick-up ełetromagnetico (un dispoxitivo ełetronico in grao de strasformàr le vibrasion de łe corde in inpulsi de tipo ełetrico) e'l gà tacà ad aplicarlo ai normałi strumenti acustici, creando 'na chitara hawaiana ełetrica ciamàda frying pan guitar in do modèłi (A22 e A25).

'Ntel 1935 Gibson scominsia ła produsion del modèło ES 150, 'na chitara co' casa de risonansa e vertaùre a "f" so' ła tòła e un ùgnoło pick-up. El modèło gavea riscòso un gran suceso. Finalmente ła chitara, grasie a l'anplificasion, podea inserìrse mejo ne łe formasion del tenpo, sensa eser sorastàda dal vołume dei altri strumenti.

Evołusion[canbia | canbia sorxente]

Tanti se gà simentà ne ła costrusion de chitare ełetriche, łimitandose de fato ad anplifegàr el son de strumenti acusteghi. Se da 'na parte ła prexensa de 'na casa armonica conbinàda ad un pick-up produxeva un son pastoxo e rico de armoniche, da l'altra prexentava 'na serie de svantagi, tra cui el pì fastidioxo jera l'efeto conosùo cofà feedback acustico. Ła casa del strumento intrava in risonànsa (efeto Larsen) co' l son emeso da l'anplificator, creando echi, armonici e fis-ci de difisiłe gestion. Co'l rexultàdo de un son sgradevołe de difiçiłe definision.

'Ntel 1937 Valentino Airoldi ocupà cofà tecnico arénte ła centrałe Siptel de Novara, gà tacà a tanpełàr co' veci risevidori tełefonici fin a costruìr un dispoxitivo costituìo da 'na całamita e da do bobìne. 'Ntel 1937 el gà piasà quel rudimentàl riłevatore so' un manego de chitara sensa casa, el gà sołà i cài de łe bobìne a ła préxa "phono" de ła radio e dal cono s'à aldìo un son. El dispositivo xe stà po' aplicà anca a un mandołìn, co'i medèmi rexultadi. Ghe xe na someja che mostra l'Airoldi co' 'na chitara e un mandołìn "solid-body" co' ła data del xornàl -La Gazzetta della sera- del 29, 30 setenbre 1937: par questo se pol dir ch'el gabia antisipà i pur iłustri cołeghi d'oltreocaeano. Sta invension no xe stà comerciałixà nè sfrutà industrialmente e l'Airoldi se gà contentà de continùar a sonàr in ostarìa co'i amisi[1].

'Ntel 1941 Les Paul crea par la Epiphone un prototipo, ła The Log, che in parte limitava el problema del feedback. El strumento xe in sostànsa 'na chitara acustica intorno a un bloco de łegno masìso, ła prima chitara semi-solid. Sta idea xe stà riciapà e perfesionà da ła Gibson pa'l so modèło ES 335 TD.

'Ntel 1946 Paul Bigsby, estroxo costrutor de motocicli pasà a costruìr chitare, a Merle Travis, so amigo, i costruìse 'na chitare un mucio inovativa. Anca se prodoto in modo clasico, el strumento prexenta un corpo erto soło sinque sentimetri, e un dexegno un mucio orixinàl sia del corpo steso che de ła pałeta. El corpo, grasie a 'na asimetria del dexegno intorno al mànego, permete de raxonxer fasilménte el vinteximo tasto, mentre ła pałeta monta ciavète par la cordadùra disposte soło che so ła banda superior. Se riscolve squaxi patòche łe risonanse indexideràe. Inaxonta, Bigsby introdurà 'na ulterior inovasion inventando un sistema che consente de agìr sò ła intonasion de łe corde co' 'na łièva ła cui corxa xe contrastàda da 'na mogia. Nasse cussì el ponte tremoło (da no confuxionàr co' l'efeto tremoło, che xe tut'altra roba).

'Ntel 1948 Leo Fender, tecnico progetista de anplificatori, dà 'na svolta e crea ła Broadcaster, 'na chitara co' do pick-up single coil misiabiłi e co'l corpo pien in legno masìso che revoca łe risonanse patòche indexideràe e fa cresér el sustain de łe corde, sviłupando el conceto de chitara solid body. Ła Broadcaster, costruìa so'l scominsio soło par prexentar i pròpi anplificatori, se refà a tante de łe inovasion introdote da ła chitara de Bigsby e Travis, ma łe fa sòe, megiorandołe notevolmente. El dexegno del corpo e de ła pałeta, anca se ispirà un mucio ała łinea de Bigsby, xe più sobrio e moderno, ma soratuto più rasionàl. Inaxonta el strumento de Leo Fender prexenta un vantagio fondamentałe: łe faxe de costrusion e asenblagio de łe parti che conpone el strumento xe un mucio senplifegàe. Questo se traduxe ne ła posibiłità de automatixàr el procèso de produsion e de conseguensa produxér i strumenti in serie, co' costi notevolmente pì contegnùi. El suceso xe enorme, tanto che ła Broadcaster, deventàda po' Telecaster vien prodota da ła Fender ancora ancùo.

'Ntel 1950 Ercole Pace xe'l primo in Itałia a richiedér el brevéto (po' conceso co' el n.462480 el 21 marso 1951) par un dispoxitivo magneto-dinamico, aplicabiłe a strumenti a patàca in xenare ed a chitare, in particołàr, par anplifegàr el son in cołegamento co' ła préxa fono de paraménti radio" che po' produrà in serie in un picoło łaboratorio a Roma, in Trastevere. L'orixinałe machina xe stà cronpà dai chitaristi pì famoxi de l'epoca e po', no esendo stà renovà el brevéto, l'idea, in seguito, xe stà perfersionà da altri.


'Ntel 1953 Leo Fender crea ła chitara che deventarà nel tenpo 'na pièra miłiar del setor e pì in xeneràl de ła muxega rock/blues: ła Stratocaster. Solid body cofà ła presedente, gà però un design capaçe de restàr moderno nel corso dei deseni: el corpo, de minor spesor rispèto a ła Telecaster, xe smosà ne ła parte superior par conferìr un mejo confort. I pick-up, single coil, xe tre e xe montài su un orixinałisimo batipena so'l quało xe ałoxà, oltra al sełetor par sernìr el pick-up dexiderà, anca tre poxisiometri: uno par regołàr el vołume e do de regołasion ton. Altro fator de granda inportansa xe ła łievèra del tremoło, del tuto rivołusinaria par quel tenpo. A difarensa de łe altre de l'epoca poste infra ła tacadùra de łe corde e 'l ponte, staltra xe tut'uno co' el ponte steso, evitando fastidioxe scordaùre. Anca el ponte xe inovativo, ogni corda puxa su 'na so "sełeta" che dispone sia de ła regołasion in altésa sia in longhésa, permetendo 'na intonasion parfeta e 'na distansa de łe corde da ła tastadùra (action), personałixabiłe.

Ła Stratocaster vien ancora prodòta dagnora dal 1953. Ogeto de inumerevołi imitasion e variànse, xe ad ancùo contenporaneamente un ponto de partensa e 'l ponto de arivo de l'evołusion de łe solid body. Ła Stratocaster xe una chitara un mucio apresà par la so versatiłità, utiłixàda intensivamente sia nel rock, sia in altri xeneri.

Ł'ugnoła chitara che gà podesto "conpeter" in termini de inportansa e notorietà xe ła Gibson modèło Les Paul del 1952. Stiłisticamente degna de ła "rivałe", se avisina de più al dexegno de Bigsby-Travis, ma gà norme più fluide e manco spigołoxe. Carateristica sałiente xe l'uxo dei do pick-up humbucker, pì potenti dei single coil e da ła tinbrica più "naxałe". Łe regołasion de ton e vołume xe fidàe a 'na cubia de potensiometri e ad un sełetor par misiàr el son dei do pick-up. El ponte no gà ła lièva del vibrà, ła regołasion de l'action de łe corde avien co' do vére poste in banda che sołèva e sbasa tute e sìe łe corde contenporaneamente. Ł'intonasion invese pol eser regołà regołarmente corda par corda.

El strumento xe restà sostansialmente imutà rispeto ai èstri de Leo Fender e Les Paul, el sviłupo atuałe verte prinsìpalmente so l'aquixision e manipołasion del son da parte dei pick-up. El bexogno de diałogàr co' interfase digitałi cofà el MIDI gà menà a ła creasion de pick-up exafonici e convertidori anałogico-digitałi in grao de traduxer el segnàl anałogico in segnałe digitałe co' cura. Otegnùo un segnàl in forma digitałe se pol rimeterlo in xenerador de soni canpionài (expander) par aver a dispoxision 'na varietà strumentałe virtualmente infinìa. Sto utiłixo del strumento xe però ogeto de critiche da parte de chi che vede i expander e i canpionadori cofà strumenti, che permetendo ła riprodusion de qualsiassi tipo de strumento registrà in precedensa, snaturałixa e aviłise łe pecułiarità tìpeghe de ła chitara.

Quałità[canbia | canbia sorxente]

Ła quałità de 'na chitara ełetrica xe dàda da tanti parametri. Inansituto se ła chitara xe stàda fata a man o xe un prodòto in serie. Nel primo caxo insìde un mucio sò ła quałità anca ła capaçità del leutèr che ła crea.

In un secondo logo ła sielta dei materiałi xe un mucio inportante sia par quanto revarda el corpo, sia par quanto revarda tastadùra e mànego: pì el legno xe prexià e sensa gropi e pì crese ła quałità del strumento. I do łegni più difuxi ne ła reałixasion de łe tastadùre de łe chitare ełetriche xe el pałisandro e l'àxer, pa'l corpo l'onàro e 'l mogano, pa'l mànego d'àxer e 'l legno de ebano. Tutavia ancùo se utiłixa novi materiałi par la produsion del corpo cofà el plexiglas. Inaxonta xe inportante el fato ch'el corpo sia costruìo co' un soło tòco e no co' pì parte incołàe infra łore (tìpego de łe version economeghe).

Un altro fator che inside sò ła quałità del strumento xe ła quałità dei conponenti tecnici xontài, el ponte utiłixà, ła prexensa de un tremoło de quałità nonchè łe mecaneghe e łe ełetroneghe cofà i pick-up de quałità come xa dito e ła precixion de łe conponenti che regoła el son e i vołumi.

Tra i altri fatori che determina ła quałità ghe xe anca l'equiłibradura (capasità del strumento de tegnìr 'na posision comoda 'na volta indosà) e ła invernixadùra. Infra łe pì famoxe ghe xe quełe de ła Fender USA, co' ła fàsa pì esterna nera che va a sfumàr verso cołori łignei verso el centro (cołorasion ciamà "sunburst") cołorasion che gà però un costo pì alto de quełe mono cołor che no gà sfumadùre e łavorasion varie.

Distorsion e altri efeti[canbia | canbia sorxente]

Al son prodòto da ła chitara ełetrica vien speso aplicài efeti che modifega el son e ło rende pì adato al xenare muxegałe reałixà o al tipo de conpoxision. Infra sti qua l'overdrive, ła distorsion, e 'l fuzz, un mucio apresài nel rock, ne ła pop music. Speso ai presedenti se asocia el pedàl wah-wah, un mucio in voga 'ntei ani 70-80. Infra i altri efeti aplicà co' suceso ała chitara ełetrica, se pol citàr delay, riverbero, chorus. flanger, phaser, octaver, pitch shifter, tremolo che va inserìi squaxi esclusivamente 'ntel "Loop Efeti" de l'anplifigador (el "Loop Efeti" o ła "Mandata e Ritorno" se loga infra preanplificator e finàl de potensa), sti tipi de efeti xe desconsegiài in una mandata e ritorno de tipo "seriałe", i xe artànto consegiài s'el pròpio anplifigador dispone de 'na mandata e ritorno in "Paraleło". Anca alcuni procesori dinamici cofà el conpresor e 'l noise-gate vien aplicài al segnałe de ła chitara par modifegàr l'inviłupo del son. Ł'utiłixo dei pedałi al fin de efetuàr el son xe 'na sielta stretamente corełàda co'l stiłe del chitarista in question. Cussì cofà Jimi Hendrix uxava tanto ne łe so execusion el wah-wah e 'l Dallas Arbiter Fuzz Face, David Gilmour in alcuni periodi ghe ga fato uxo del steso Fuzz Face o del Big Muff modèło Ram's Head, o Triangle, abinandoło a particołari sielte ne l'uxo de delay prima a nastro cofà el Binson Echorec e po' digitałi cofà l'MRX Digital Delay, el TC2290 prodòto da ła TC Ełetronica o el Tape Echo Simulator (T.E.S.) costruìo da Peter Cornish a partìr dal sircuìo del Boss DD2.

Tecniche[canbia | canbia sorxente]

Anca se ghe xe ła prexensa de un gran nùmaro de efeti dei tipi più svarià, l'abiłità del chitarista resta l'ełemento più inportante ne l'execusion de łe varie tecniche, deventàe nel corso del tenpo parte integrante de l'istitusion muxicałe de cółori che se avisina a sto strumento. Infra łe tecneghe pì famoxe e comuni ghe xe el bending, el vibrà, el [slide]], el palm mute, el ligà, hammer on e pull-off, el tapping, i armonici naturałi e artifisiałi e 'l sweep-picking.

Marche prinsìpałi[canbia | canbia sorxente]

Exquisite-kfind.png Par saverghene de pì, varda ła pajina CategoriUna:Costrutori de chitare.

Sibén sia un mucio łimitativo ełencàr i marchi prinsìpałi dełe chitare, visto anca in sti ultimi ani el mercà de łe chitare xe drìo farse ła pónga de tanti novi nomi, picołe industrie, o anca ùgnołi leutèri, cussì cofà vece marche se xe drìo riafasàr co' suceso drìo ani de inatività, se prexenta un ełenco curto de alcuni nomi masima noti.

Uno de łe marche prinsìpałi so'l marcà xe de seguro Fender costrutrice de basi e chitare ełetriche fin dai ani sinquanta; dopo eser stàda so'l ponto del faliménto nei ani otanta deso ła produxe 2000 chitare al xorno. Ła Fender Musical Instrument Corporation gà inaxonta altre marche de chitare cofà Gretsch, Guild e Jackson Guitars.

Łe chitare Fender, prinsìpalmente i modèłi Stratocaster e Telecaster, xe utiłizàe praticamente in ogni stiłe, dal surf ani sinquanta, al country, al blues, al clasico rock ani sesanta e a l'heavy metal cofà Dave Murray. Fender xe oramai un sinboło de ła muxica Rock restà squaxi inalterà anca nei ani setanta, otanta e novanta. In sti ultimi ani un mucio de chitaristi Indie, o in serca de sonorità nove, utiłiza speso modèłi de Fender retegnùi "minori" quałi Jazzmaster, Jaguar e altri. Utiłixàda in maniera minor nel jazz, dove che se preferise speso modèłi semiacustici. In particołàr el so modèło de ponta, Stratocaster gaveva introdòto 'na serie de inportanti inovasion, tanto che alcuni ła considera ła chitara pì influente mai prodòta. Tanti chitaristi, infati, cofà Jimi Hendrix, Eric Clapton o John Mayer gà utiłizà o utiłiza chitare Fender, par lo più Stratocaster. Sia de Mayer che de Clapton xe in vendita copie de łe chitare uxàe da łòri (Stratocaster) indove xe stanpà ła so firma.

Concorente direta de Fender xe Gibson, marca che produxe chitare łargamente utiłizàe in tuti i xeneri, dal jazz (in cui da senpre xe leader), al blues, ai xenari più duri cofà par exenpio l'hard rock (vedi AC/DC e Slash). Carateristega prinsìpałe de ste chitare xe soratuto l'utiłizo dei pickup humbucker e de łegni màsime pexànti. I modèłi prinsìpałi "solid body" de ła Gibson xe ła Les Paul, ła SG o "diavoletto", ła Flying V, ła Explorer e ła Firebird. Màsima noti xe anca alcuni modèłi "hollow body" cofà ła L-5 e ła ES-175 e "semi-hollow" cofà ła ES 335. Ła Gibson xe anca conosùa par un mucio de modèłi de chitar acustega quała łe J45, ła Hummingbird e altre.

Cofà Fender anca Gibson gà cronpà altre marche de chitare. Ła Epiphone, par exenpio, xe stà cronpà da ła Gibson nei ani sesanta pròpio par limitàr la concorensa. In sti ultimi ani Epiphone fabrica tanti strumenti simiłi ai modèłi Gibson ma in forma pì economica. Se ricorda però che i Beatlesgà usà speso modèłi Epiphone che in quei ani jera strumenti de notevołe quałità. Modèło de ponta Epiphone xe Les Paul. Inaxonta, Epiphone continua a produxer modèłi orixinałi de chitara de pròpia inisiativa, cofà ła çełebre Casino o ła Epiphone Wilshire.

Naltra marca un mucio apresà xe ła Paul Reed Smith, (scurtà speso in PRS), co' un sound tanto versatiłe e adato ai nùmaroxi xeneri muxicałi (dal blues rock, fin al metal), PRS xe 'na marca, in fondo, novo so'l marcà ma 'l xe riusìo ad afermarse e a crearse 'na nicia de mercà daseno interesante. El chitarista mesican Carlos Santana xe stà forse, el pì gran profesionìsta ad uxàr chitare PSR e menarle danànsi al grando publico.

De notevołe pregio xe anca ła ESP Guitars, anca staltra produtrice de nùmaroxi modèłi, adati soratuto ai xeneri pì "estremi" (Metallica, Slayer), ła marca giaponéxe Ibanez, che produse un mucio de modèłi de chitare, de tuti i livèłi, speso utiłizàe dai "virtuosi" o shredder (ad exenpio Steve Vai, Joe Satriani, ecc...), ma produxe anca chitare adate a blues cofà par exenpio el modèło George Benson.

Dean Guitars produxe chitare tradisionalmente utiłizà pa'l xenare metal (vedi Pantera, Megadeth, Gwar, Michael Angelo Batio, Alter Bridge). Ma no soło, ła Dean xe conosùa anca par chitare utiłizàe da artisti che, sibén in anbito hard rock, gà raìxe più blues (vedi ZZ Top.

Note[canbia | canbia sorxente]

  1. (IT) fetish guitars.com

Bibliografia[canbia | canbia sorxente]

Voxe łigàe[canbia | canbia sorxente]

Altri progeti[canbia | canbia sorxente]


Łigamenti foresti[canbia | canbia sorxente]