Łéngua sarda

Da Wikipedia, ła ençiclopedia lìbara.

Sardo (Sardu) †
Creà da:	{{{creatore}}} nel {{{anno}}}
Contesto:	{{{contesto}}}
Parlà in:	Itałia
Regioni:Rejon:	Sardegna
Periodo:	{{{periodo}}}
Persone:	1,65 miłioni
Clasifica:	non in top 100
Scritura:	{{{scrittura}}}
Tipołogia:	SVO siłàbega
Fiłogenexi:	Łéngue indoeuropee  Romanze   Romanxe insułari    Sardo
Statuto ofiçiałe
Stato:	riconosua dal Stato Tałian co łeje n.482/1999 e da ła Rejon Sardegna co Łeje Rejonałe n.26/1997
Regolà da:	nissuna regolassion uficiałe
Codexe de clasificassion
ISO 639-1	sc
ISO 639-2	srd
ISO 639-3	srd
SIL	SRD  (EN)
SIL	{{{sil2}}}
Estrato en lengoa
Dichiarassion Universałe de i Diriti de l'Omo - Art.1 Totu sos èsseres umanos naschint lìberos e eguales in dinnidade e in deretos. Issos tenent sa resone e sa cussèntzia e depent operare s'unu cun s'àteru cun ispìritu de fraternidade.		El Pare Nostro Totu sos èsseres umanos naschint lìberos e eguales in dinnidade e in deretos. Issos tenent sa resone e sa cussèntzia e depent operare s'unu cun s'àteru cun ispìritu de fraternidade.
Trasliterassion {{{traslitterazione}}}
Łengoa - Elenco de łe łengoe - Łenguìstega
Vixita ła Wikipedia en Łéngua sarda!
Vixita ła Wikipedia [[:{{{codice2}}}:|in {{{nome2}}}]]!
Vixita ła Wikipedia [[:{{{codice3}}}:|in {{{nome3}}}]]!
Distribuxion giogràfega de łe łéngue in Sardegna
Sta paxena podaria contegnere carateri Unicode.

El sardo (nome natìo sardu o limba sarda in łogudorexe, lìngua sarda in canpidanexe ) el xé na łengua partegnente al grupo neołatin romanxo de łe łengua indoeuropee. Ła vien parlada inte l'ìxoła de ła Sardegna e da i numaroxi emigrai de orìxene sarda in Itałia e in Europa. Clasifegada cofà łengua romanxa oçidentałe e considerada da tanti studioxi cofà ła pi conservativa de łe łengua rivanti dal Łatin, ła xe costituìa da u insieme de diałeti, se połe individuar do varianse prinçipałe: canpidanexe e łogudorexe-nuorexe.

El sardo el połe èsar considerà un diałeto sol soçiołoxicamente, in quant no'l xé łengua de culture, fin al 1997 no'l jera gnanca łengua ufiçial de ła Sardegna, dopo de qûeła data, ło xe in rexime de coufiçiałità co ła łéngua ufiçiałe del Stato Tałian.

Indice 1 Ànbito de difuxion 2 Trati de ła Łéngua Sarda 2.1 Trati gramaticałi 2.2 Trati de fonètica 3 Varianse 4 Sistemi de scritura 5 Ligamenti de fora

[modìfega] Ànbito de difuxion

El Sardo el xé parla uncuò in quaxi tuta l'ìxoła de ła Sardegna da un nùmaro de łocudori variàbil intra i 1.200.000 e 1.300.000 unità, xeneralmente biłèngua (sado/tałian) in situaxion de diglosìa (ła łengua łocałe doparada pravałentemente in ànbito famejar e łocal invençe qûeła tałiana ła xé doparada inte ła ocaxion pùbliche e par quaxi ła totałità de ła scritura), co łe seventi ecexion:

• Ła çità de Alghero, inde che ła łengua di difuxa, insieme al tałian, ła xé na variansa del catałan di tipo oriental. Sto ùltimo el ciapa rento, oltra che al diałet algherexe, anca le varietà łenguìsteghe, łe parlae e i diałet de łe proviçe de Barçełona, Girona e de łe ìxołe bałeare ecc.

• El çentro de Arborea inte'l Canpidan de Oristan, onde che el xé difondest el Vèneto, introduxest inte i ani trenta del 900 dai imigrai vèneti vegnesti a cołonixar el teritorio, e che uncuò el xe in forte regrediment, sopiantà sia dal tałian che dal sardo

• L'ìxoła de San Piero e parte de qûeł de Sant'Antioco, onde che el persiste el tabarcin, diałet acaixante che el fa part de ła fameja de ła łengua łìgura.

• A parte łe "enclave" lenguìstiche viste sóra, ghe xe anca altre parlade de sòłito considerae sarde che parò łe ga soło na fonètica sarda. El Galuréxe e 'l Sasaréxe i ga na gramàtica ben diversa da queła de łe varianti sarde (varda pi sóto) e se pol considararli sardi soło dal pónto de vista geogràfico: diversamente dal sardo i à i artìcołi in -L- e i tenpi conposti.

[modìfega] Trati de ła Łéngua Sarda

[modìfega] Trati gramaticałi

El sardo, invese, el ga dei trati ben particołari rento el sistema neolatin Come el vèneto e gran parte de łe łéngue, el sardo l'è divixo in diverse varianti, ma gramaticalmente i trati comuni che salta a l'ocio i è:

• el plural l'è fato su base -S come in spagnoło, portoghéxe e catałan: ammiga-> ammigas , ammigu-> ammigus/ammigos , dommu-> dommos/dommus
• anca i artìcołi i è fati su base -S- come in catałan baleàrico e "salat": singołar su, sa, s' e plural (s)os, (s)as, is
• acuxativo personałe co prepoxision A come spagnoło, ma soło co nomi propi e póche ecesion: bido a Mariu (=védo Mario)
• el futuro e el condisional sènplisi i resta istéso co l'auxiliar separà da l'infinio: ia a cantare (= cantarìa), ias a cantare (= te cantarisi), iat a cantare (=el cantaria), iant a cantare (=i cantaria) ; appo a cantare (=cantarò) , as a cantare (=te cantarè), at a cantare (=el cantarà)
• declinasion pronominałe a 4 caxi, almanco in serte varianti: nom. tui , dat-acu. a ti(b)e , conpagn. chin tui / cun tegus , altre prepoxision de / in / pro/po te(ne)
• a parte póche ecesion, i agetivi i va drio el nome: dommu nova (=caxa nóva, it. casa nuova / nuova casa) , ammigu bonu (=bon amigo / amigo bon, it. amico buono / buon amico)
• latinismi restai soło che in sardo: ocanno da l'ablativo lat. "hoc anno" (=st'ano), cras(a) dal lat. "cras" (=doman), janna/genna/enna dal lat. "ianua(m)" (=porta).

[modìfega] Trati de fonètica

Foneticamente gh'è piasè difarense fra łe varianti sarde, soratuto su łe vocałi finałi e su serti grupi de consonanti, che se pol divìdar groso modo fra nord (logud.nuoréxe), séntro (ojastrin e in xenerałe "sardu de mesania"), sud (canpidanéxe):

• nord chelu , séntro-sud celu (=el siel/sieło)
• séntro-nord paghe (lat.arc. pake-m), sud paxi (x= j de jour in frans.) , séntro pagge / pagi
• nord ammigos bonos , sud ammigus bonus, séntro ammigus bonos (=boni amisi)
• séntro-nord su sole , sud su soli (=el sol)
• séntro-nord cantare, drommire , sud cantai, drommiri
• séntro-nord limba, abba (in rumen "limbă, apă") , sud lingua, acua/akua

Ciaramente, dopo gh'è un saco de altre variasion fra paéxe e paéxe: xe parò na caratarìstica xenerałe del sardo el canbio de consonante inisiałe de na paroła drio ła final de ła paroła prima int'un modo somejante a ła lenision e l'eclisi de łe łéngua gaèliche. Anca in sardo ghe xe ła lenision: manca parò l'eclisi e gh'è invese el rinforso (o radopiaménto) e el rotacismo. In sardo po, càpita anca el contrario e pol canbiar anca ła consonante finałe de na paroła drio l'inisial de ła paroła dopo. 'Sti fenòmeni qua i pol canbiar da variante a variante e mancando na grafia unificà acetà da tuti, spéso na paroła ła vien scrita in modi diversi: tanti comunque i preferise scrìvar in modo fiso drio l'etimołogìa e łasar libartà de letura drio ła parlada e'l contesto.

• lenision drio vocal, ła consonante ła vien aspirà e sonorixà: portu-> su portu "su bhortu" (el porto) , fortza-> sa fortza "sa vhortza" (ła forsa) , bonu -> amigu bonu "ammigu `onu"
• rinforso drio na dental (vera o etimołògica): pacu/pagu (póco) -> drommit pagu "drommi ppagu" (el dorme póco) , bonu-> a bonu "a bbonu" (<-ad bonu = da bravo, połito)
• rotacismo davanti sonora: cantas-> cantas bene "cantar bene" (te canti ben) , biddas-> sas biddas "sar biddas" (łe sità)

• lenision (soło dentałi vere) davanti vocal: cantat-> cantat issu "cantadh issu" (el canta łu/eło) , at-> at amau "adh amau" (el ga amà) parò a amigus e amigas (a amisi e amighe)

Par questo na stésa paroła ła pol aver varie fórme o farghe canbiar fórma a ła paroła che ghe va insieme (drio o davanti); ocio parò che mìa tute łe łétare łe ga tuti i tipi de canbiaménto, serte łe ga soło rinforso o soło lenision:

• portu: su portu "su bhortu" (len.) , unu portu "unu bhortu" (len.) , in portu , (s)os portos / is portus
• tempus: su tempus "su dhempus" (len.) , a tempus "a ttempus" (rinf. <-ad tempus =a só ténpo, al moménto bon) , in tempus , (s)os tempos / is tempus
• bonu: amigu bonu "ammigu 'onu" (len.) , a bonu "a bbonu" (rinf. <-ad bonu =da bravo, połito) , tempus bonu "tempur bonu" (rotacismo) , cun bonos...
• meta/meda: cantat meda "canta mmeda" (rinforso =el canta un saco) , genti/gente/zente meda (un saco de zente)

'Ste serie de canbiaminti qua łe finise par aver inportansa gramaticałe 'ntel parlà, parché łe xe łe sołe difarense fra pi fórme verbałi o nominałi:

• bene (ben): cantat bene "canta bbene" (rinforso: el canta ben) , canta bene "canta `ene" (lenision: canta ben!) , cantas bene "cantar bene" (rotacismo: te canti ben)
• pacu/pagu (póco): drommit pagu "drommi ppagu" (rinf.: el dorme póco) , drommi pagu "drommi bhagu" (len.: dormi póco!) , drommis pagu "drommis pagu" (invarià: te dormi póco)
• meta/meda (un saco, tanto): cantat meda "canta mmeda" (rinf.: el canta un saco, tanto) , canta meda (invarià: canta tanto!) , cantas meda "cantar meda" (rotac: te canti tanto)
• càstiat (el varda): càstiat a mimmi "castiadh a mmimmi" (len. davanti vocal: el me varda mi) , càstia a mimmi "castia a mmimmi" (invarià: vardame mi!)

Un saco de consonanti po łe vien rinforsae automaticamente 'ntel parlà anca se magari no łe vien mìa scrite senpre dópie:

• amigu "ammigu" (amigo)
• papare/papai "pappare/ai" (magnar)
• bùfas "bbuffas" (te bivi)

In ùltima va ricordà che in serte varianti, quando che na consonante ła vien sùito prima na pauxa se ghe ripete automaticamente drio l'ùltima vocal, anca se magari ła paroła ła resta fisa in consonante par question etimołògiche:

• òmines altos "òmines altoso" , òminis altus "òminus altusu" (voc. ripetùa)
• (s)os/us òmines "(s)os/us òminese" (voc. ripetùa)
• cando bufas "cando bbùffasa" (vocal ripetùa: quando te bivi) , cando bufas tui "cando bbuffas tui" (no ripetua: quando te bivi ti)
• issu castiat "issu castiadha" (vocal ripetùa e consonante lenìa parché fra dó vocałi: eło el varda)
• non mi serbit "non mi serbidhi / serbiri" (vocal ripetùa e consonante lenìa parché fra dó vocałi: no 'l me serve mìa)
• drommint "dromminti" (i dorme, łe dorme) , non serbint "non serbinti" (non łe serve mìa, no i serve mìa)

[modìfega] Varianse

Come altre łéngue el sardo l'à difarense anca grose fra łe varianti no soło de fonètica ma anca a liveło de vocabołario (sinònimi). Diversamente da altre łéngue parò, ła divixion del sardo l'è sorprendente anca su parołe de uxo bastansa comun. Par exenpio:

• faeddare/chistionai/allegare (parlar): faeddas/chistionas/allegas = te parli
• kèrere/bolli/bollere (vołer): kerzo/bollu/boggio = vojo

L'à grose difarense parfin su parołe gramaticałi co alternanse che no łe xe mìa soło su ła final (come par exenpio in ven. "te/ti/tu vien") o su na vocal (p.ex.: "te senti/te sinti") ma che łe ciapa rento ła raixa intiera o comunque un bel toco de paroła:

• lu/ddu , la/dda , los/ddus (ło , ła , łi): lu naro / ddu naro = ło digo
• bi/si (ghe): bi lu naro / si ddu naro = ghe ło digo
• pronomi co dó tre fórme diverse par el stéso caxo: eo/deo/geo (nom.) , a mie/mimmi (dat.) , cun tegus/chin tui (comit.) = mi (nom.) , a mi (dat.) , co ti (comit.)

[modìfega] Sistemi de scritura

Come tante léngue anca el sardo no'l ga mìa gnancora na scritura soła acetà da tuti quanti, donca xe stà fato diverse proposte de unificasion almanco par poder rivar a doprar ła łéngua a liveło uficiałe da ła Region. Groso modo se pol tirar fora tri tipi de proposte:

• Limba Sarda Unificata: ła prima proposta fata; l'era baxà parò soratuto su na variante soła de sardo, che sarìa el sardo logudoréxe ('ntel nord), e donca gh'è stà fato ła crìtica che no ła raprexenta mìa tuto el sardo parché ła łasava fora el canpidanéxe, l'altra grande varietà sarda
• Limba de Mesania (łéngua de mezo): l'idea de doparar na varietà sentrałe de sardo parlà in mezo ła Sardégna che l'è naturalmente a metà strada fra el logudoréxe-noréxe e 'l canpidanéxe
• Limba Sarda Comuna: baxà su ła Limba de Mesania ma co zonte gràfiche par rèndarla pi regołar e donca fàsiłe da inparar e par salvar i trati pi speciałi e stòrici del sardo che i se mantien soło in serte varianti e donca i podéa nar persi (p.ex: i grupi mb / bb , limba al posto de lingua, abba al posto de akua)

Deso come deso ła Region l'à decixo de doparar ła Limba Sarda Comuna in via de próva ma soło in fora par i documinti uficiałi (solo par i atti in uscita) łasando che ła zente ła scriva in realtà come che ła vol.

[modìfega] Ligamenti de fora

• Dižionario Gratuito de Sardo Italiano de Nicola Selenu e Luca Ballore