Pionbin
 Pionbin |
|||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|||||||||
| Stato: |  Itałia |
||||||||
| Regione: |  Vèneto
|
||||||||
| Provincia: |  Pàdova |
||||||||
| Coordinate: | |||||||||
| Altitudine: | 24 m s.l.m. | ||||||||
| Superficie: | 29,53 km² | ||||||||
| Abitanti: | 9.333 31-05-2010 | ||||||||
| Densità: | 316 ab./km² | ||||||||
| Frasion: | Levada, Torexełe, Ronchi | ||||||||
| Comuni contigui: | Canposanpiero, Istrana (TV), Łoreja, Morgan (TV), Resana (TV), Trebasełeghe, Vedełago (TV), Zero Branco (TV) | ||||||||
| CAP: | 35017 | ||||||||
| Prefiso teł: | 049 | ||||||||
| Codice ISTAT: | 028064 | ||||||||
| Codice catasto: | G688 | ||||||||
| Nome abitanti: | pionbinéxi | ||||||||
| Santo patrono: | San Giusepe | ||||||||
| Giorno festivo: | 19 de marso | ||||||||
  |
|||||||||
| Sito istitusionałe | |||||||||
Pionbin (in itałian Piombino Dese) el xe un comun de 9.333 abitanti de ła provincia de Pàdova.
Indice |
[canbia] Istoria
Daspò l'alta età de mezo, co łe invaxion barbàreghe e ła rivada dei Longobardi, se ga ła prima citasion de Pionbin: 'nte na boła de papa Ugenio III del 1052, ła xé recordada infrà łe partegnénse de ła pieve de Trebaxéłeghe, a so volta soto ła diòcexi de Trevixo.
'Ntel età de mexo el teritorio el jera oncora particołarixà dal'inportante prexénsa de bóschi e canałi, fondamentałi par l'economia de quiłi tinpi, baxada oncora su casa, pesca e rancura.
El poder del véscovo el xé stà seguìo da queło làico dei comuni, ma de sto qua no se parla de particołari evénti che i revarda el paéxe[1].
[canbia] Serenìsima
Infrà el Tre e'l Quatroxénto ła salta fora ła Serenìsima, co grandi canbiaminti pal sistema econòmego e sociałe.
Se 'nte ła fin del'età de mexo i fèudi i gaveva smenuìo łe so dimension a faor de ła pìcoła propietà borghexe, a partire dal primo Quatroxento l'agricoltura ła scuminsia a èsare tolta tuta 'nte łe man de ła nobiltà venesiana e da altre póche faméje de spico. Venesia ła gaveva ramai bandonà łe tradisionałi atività marcantiłi e industriałi verte verso l'Oriénte, dedicàndose pitosto a darghe forsa al'economia agrìcoła de ła teraferma da póco conquistada. Sti qua i ì xé i tinpi de łe viłe vènete che łe ga influensà par vèro el teritorio de Pionbin: gavemo notisia de pałasi de siuri fin da ła prima metà del Quatroxénto.
Al stéso ténpo, ła se ga sparpagnada na nóva concesion del teritorio, devegnesto deso łógo dei insediaminti da modifegare e ordenare in funsion del'omo. Cusì i ga fato un bel fià de intervinti par regołare i fiumi Siłe, Xero, Dexe e Marzenego (XVI-XVIII sècoło). Łe inisiative łe capitava speso grasie a łe stese fameje patrisie, prima infrà tute queła dei Cornaro[1].
[canbia] Viłe
- El monumento pì importante de Pionbin el xé Viła Cornaro, patrimonio del'umanità proteto dal'UNESCO. Projetada dal Paladio e finida a ła fin del XVI sècoło, ła xé el prinsipałe edifisio del séntro. Ła vegne desegnada e descrita dal steso architeto 'ntel secondo dei sui I quatro libri del'architetura, tanto che ła xé beła.
- Viła Marcello ła xé n'altro inportante edifisio, del XVIII secolo, che oncora el partegne a ła fameja Marcello. Co sie ètari de parco (al'itałiana vanti, al'inglexe de drio), vixitàbiłe[2], drénto ła contegne el grand sałon da bało al pian nòbiłe che'l òspita bełìsimi afréschi de Giambattista Crosato, méntre łe altre stanse łe xé decorae co stuchi e afreschi del paexista Giuseppe Zais.
[canbia] Evolusion demografica
Abitanti censii 
