Céxa de Santa Maria de ła Cełestia

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Jump to navigation Jump to search
Sta pajina xè orfana
Sta pajina xè orfana, overo priva de cołegamenti in entrata da altre pajine
Inserissighene almanco uno pertinente e cava l'avixo
Sta pajina xè orfana
Sto articoło el xe scrito in venesian
Cexa de Santa Maria de la Celestia
Céxa de Santa Maria de ła Cełestia
Locałità Venesia
Rełijon Catołega
Diocexi Patriarcà de Venesia

Ła céxa de Santa Maria Sunta in Cièło, o megio 'Santa Maria Cełeste, vulgo Cełestia gera un edificio lerigióxo de Venesia.

L'edificio se levava a Casteło afasandose so' l'omonemo canpo, un puòco più a est de San Francesco de ła Vigna.

Storia[canbia | canbia el còdexe]

Fondàda 'ntel 1119 dai Celsi, xe stàda fenìa 'ntel 1239 soto el dogato de Jacopo Tiepolo.

Za 'ntel 1237 xe stà zontà un convento de mùneghe cistercensi, rivàe da Piacensa e che dipendeva da l'abasia de Chiaravalle de ła Colomba. No xe pasà tanto tenpo che łe lerigióxe se gaveva fato rafeguràr par la so imorałità, tanto da vegnir più volte (ma vanamente) reprexe dai poderi eclexiastici. Cussì, so'l scominsio del Quatrosento, gera pasàe soto ła giurisdision de ła diocexi de Casteło.

'Ntel 1569 ła céxa xe stàda colpìa da un forte incendio s-ciopà dal visin Arsenal. 'Ntel 1581 xe scominsiàda 'na recostrusion so dexegno de Vincenzo Scamozzi che se ispirava al Pantheon de Roma. Però i atriti s-ciopài infra łe mùneghe e l'architeto gaveva fato vegnìr manco el progeto: i laori s'à blocà a partìr dal 1606, desfàda da nòvo, xe stàda fabricàda a croxe łatina e consacràda 'ntel 1611.

'Ntel 1810 soto Napołeon, el conpleso xe stà serà par pasàr a ła Marina. Drìoman ła céxa xe sàda butada zo.

Edificio[canbia | canbia el còdexe]

L'ultema recostrusion gaveva reałizà un edifico a croxe łatina co' tre capèłe danànsi e tre par ogni banda. Drento gera conservàe òpare de Andrea Vicentino, Jacopo Palma il Giovane, Antonio Foler e Domenico Chiesa. Inazonta gera sepełìi l'amiràgio Carlo Zeno e 'l dose Lorenzo Celsi, ma quando ła céxa xe stàda demołìa łe so spògie gera stàe trasferìe ne l'osario de Sant'Ariano e łà despèrse.

Tien ancora bòta el giòstro del convento, reałizà 'ntel 1571 da Andrea Palladio.

Bibliografia[canbia | canbia el còdexe]

  • Giuseppe Tassini, Curiosità Veneziane, note integrative e revisione a cura di Marina Crivellari Bizio, Franco Filippi, Andrea Perego, Venezia, Filippi Editore [1863], 2009. pp. 215-216
  • Marcello Brusegan, Guida insolita ai misteri, ai segreti, alle leggende e alle curiosità delle chiese di Venezia, Newton Compton, 2004. pp. 372-373 ISBN 9788854100305

Siti da vardàr[canbia | canbia el còdexe]