Cexa de San Françesco (Trevixo)

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Jump to navigation Jump to search
Cexa de San Françesco
Esterno de ła cexa
Esterno de ła cexa
Locałità Treviso-Stemma.png
Rełijon Cristiana catołega de rito roman
Diocexi Diosexi de Trevixo
Stiłe architetonego romanico
Inisio costrusion 1231
Conpletamento 1270


La cexa de San Françesco xe un logo de culto catołiceximo che se cata a Trevixo.

Storia[canbia | canbia el còdexe]

'Ntei primi ani del XIII secoło el libaro Comun gà emanà i Statuti che ghe permeteva ai ordeni rełigioxi de istałarse drento łe mura. Un grupo de frari francescani mandà dal steso San Francesco, gera rivà a Trevixo 'ntel 1216 in un oratòrio dedicà a ła Madona ne ła xona oltra el Cagnan Grande. Ła comunità xe deventà nùmaroxa e 'ntel 1231 gà scomissià a costruìr la cexa e 'l convento. 'Ntel 1270 xe stà finìo de costruirla.

'Ntel 1797 ła cexa xe stà ocupà dai fransexi e 'ntel 1806 ła xe stà sopresa da łe łegi napołeoneghe. Xe stà cussì adibìa a fini miłitari e cofà stała. 'Ntel 1928, drìo un restauro, xe stà revèrta. Ła cexa l'è pròpietà del Comun de Trevixo e fidàda ai frari françescàni.

Descrision[canbia | canbia el còdexe]

Architetura[canbia | canbia el còdexe]

Indéntro ła cexa


L'architetura de ła cexa xe de transision fra 'l romanico e 'l primo gotico.

Ła cexa prexenta 'na pianta a croxe łatina, co' do navade, de łe quałe ła maxor xe pì alta e larga de ła minor e xe coerta co' sofito łigneo a caròso de nave, inveçe ła minor xe pì basa e coerta co' volta a croxera in muradùra e se conpone de çinque canpade.

Opare d'arte[canbia | canbia el còdexe]

Ne ła łuneta sòra el portal se cata un afresco atribuìo a Marco Veneziano (1235). A l'interno, so' ła parede sànca, se trova un afresco rafegurante San Cristoforo, òpara romanico-bixantina del fìn Duxento. Ne ła capèła maxor se cata el dipinto dei Quatro Evangełìsti; in ùltima òpara de un arlèvo de Tommaso da Modena.

Ne ła prima capèła a sànca xe prexente 'na òpara de Tommaso da Modena, l'afresco de ła Madonna col Bambino e sette santi (1350). Ne ła segonda capèła a sànca ghe xe un afresco del Maestro del Feltro, Madonna e quattro santi del 1351.

Ła cexa ospita łe tonbe de alcune persone çełebri: Pietro Alighieri e Francesca Petrarca i pì inportanti. El primo, so fìo de Dante Alighieri, xera xùdexe, poeta e comentator stasionà a Verona che xe desconparso durante un sogiorno a Trevixo, 'ntel 1364. Ła segonda fìa de Francesco Petrarca, xe morta gravia durante el parto 'ntel 1384.

Da ła cexa riva ła Sacra Conversazione (1840) de Alvise Vivarini, anco' a łe Gałarìe de l'Academia de Venesia.

Fora da ła cexa ghe xe ła statua de San Francesco òpara del scultor contenporaneo Roberto Cremesini.

Organo a cane[canbia | canbia el còdexe]

Nel braso de drèta del transeto se cata l'organo a cane Mascioni opur 798, costruìo 'ntel 1960. El strumento xe a trasmision ełetrica a ła so consolle e gà do tastadùre (tastiere) e pedałiere, xe logàda a pavimento ne ła navàda.

Eco ła dispoxision fonica de l'organo :

Prima tastiera - Grand'Organo
Principale 16'
Principale 8'
Flauto traverso 8'
Otava 4'
Decimaquinta 2'
Repién 6 file
Tromba 8'
Segonda tastiera - Espresivo
Prinçipałin 8'
Bordon 8'
Vioła 8'
Flauto 4'
Nazardo 2.2/3'
Silvestre 2'
Pienino 3 file
Voxe çełeste 8'
Tremoło
Pedale
Baso dolçe 16'
Baso 8'
Subaso 16'
Bordon 8'
Flauto 4'

Altre imàxeni[canbia | canbia el còdexe]

Altri progeti[canbia | canbia el còdexe]

  • Collabora a Commons Su Commons ghe xe dei file multimediałi su chiesa di San Francesco a Treviso