Cuor

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
El cuor uman

El cuor (dito anca cor o core) el xé n'òrgano catà 'nte ła cavità toràxica, par eser più sceti 'ntel Mediastin medio, drio al sterno e łe cartiłàxene costałe, che eło protexe come un scudo, vanti a ła cołona vertebral, da ła qual el xé separà dal'exòfago e dal'aorta, poxà sul diaframa, che rło divide dai buei de sóto. Costituio par de più soło da tesuo muscołar strià, el xé tegnùo su da na strutura fibróxa dita pericardio.

El cuor el xé l'òrgano sentral del paramento sircołatorio; el fa da pónpa bóna a crear na presion che ła basta a preméter ła circołasion del sangue.

El só nome el vien fora dal łatin cor, cordis, l'agetivo cardìaco dal greco antigo κάρδιον (kardion).

Drio na credénsa popołar el cuor nol xé soło un òrgano chel xé el séntro del motor del paraménto sircołatorio, ma anca el primum movens de ła vita spiritual e dei amóri.[1]

Anatomia[canbia | canbia sorxente]

Cuor

'Ntel corpo uman, el cuor el ga par aprosimasion ła fórma de un trónco de còn sciasià, sìmiłe a na pìramede roversada, lóngo a ocio 12 cm da ła baxe a ła pónta, slargà 9 cm 'nte ła sóa parte più łarga, spensà dal vanti a indrio, co tre fase, na vanti-sóto (o diaframàtica), na de vanti (o sternocostal), n'altra łateral (o polmonar) e tre màrxeni 'ntel pónto del incontro de ste fase. Daspò ła superfisie de fóra del cuor ła xé segnada da dó sie: el solco coronario, chel tagia l'òrgano in sénso trasversal infrà el terso de sora e i dó tersi de soto, e quel interatrial (o łongitudinal), chel divide el cuor 'nte ła parte de drita e sanca. Łe dó sie łe xe incroxa drie in un pónto dito "cróxe" (crux cordis), chel xé spéso ocupà dal'arteria coronaria.[2] Ła baxe ła varda in alto, indrio e a drita, méntre ła pónta ła xé girada in baso, a vanti e a sanca. El cuor el se cata infrà ła terza e sesta còstoła e da indrio ghe ło trovémo fra quinta e otava vèrtebra del toraxe (vèrtebre del Giacomini o "vèrtebre cardiache").[3]

El cuor el tol un spasio a ocio ugual a ła man serada de ła persóna stésa;[4] 'ntel'omo cresuoel péxa 200-350 grami, 'nte ła fémena 230-280; 'ntel puteo pena nasuo, el péxo el xé a ocio de 20,8 grami e a 11 ani el ga un péxo a ocio de 164 grami.[3]

Fónte[canbia | canbia sorxente]

Note[canbia | canbia sorxente]

  1. Grande Enciclopedia Medica Curcio, Curcio Editore 1973 (Cuore) pag. 561
  2. 86% drio Gross (da Trattato di Anatomia Topografica)
  3. 3,0 3,1 L. Testut, Trattato di Anatomia Topografica,
  4. Definision de René Laennec