Céxa de Santa Malgarìta

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
Céxa de Santa Malgarìta
Céxa de Santa Malgarìta - Fasàda e Canpanìl visti dal canpo
Céxa de Santa Malgarìta - Fasàda e Canpanìl visti dal canpo
Locałità Venesia
Coordinae

45°26′06″N 12°19′27″E / 45.4350, 12.3241

Rełijon Catołega (desconsagràda)
Diocexi Patriarcà de Venesia
Ano consacrasion 853
Architeto Giovanni Battista Lambranzi
Stiłe architetonego romanico
Inisio costrusion IX secoło

Coordinate: 45°26′06″N 12°19′27″E / 45.4350, 12.3241

Ła céxa de Santa Malgarìta xe un edificio lerigióxo de Venesia, logà 'ntel sestièr de Dorsoduro, 'ntel canpo omonemo. Ła céxa xe atualmente desconsacràda.

Storia[canbia | canbia el còdexe]

Ła céxa orixinariamente costruìa da Geniano Busignaco, xe tanto antiga, risałendo, el primo nucleo, al IX secoło: consacràda 'ntel 853, da ałora Santa Malgarìta xe stàda céxa parochiàl insìn ałe sopresión napołeoneghe del 1810. Drìo sta data xe stàda adibìa a magaxen de tabàchi drìoman (1839) ła vien utiłixàda cofà depoxito dei màlmari che rivàva da łe altre céxe soprese. Dal 1861 gà ospità el studio de'l scultór Luigi Borro e dal 1882 ghe gà trovà sede un tenpio evangełico. 'Ntel 1910 drìo vari spostamenti in varie xone de Venesia, ne ła céxa de Santa Malgarìta ghe gà catà sede ła Camara del Laóro. 'Ntel anbito de l'atività de ła Camara del Lavoro xe stàda inviàda l'atività del çinema Santa Malgarìta "El Vecio" cussì ciamà dai venesiani par desferensiarlo a l'epoca dal sinema moderno logà anca queło in Canpo Santa Malgarìta. El çinematografo gà smeso de funsionàr 'ntel 1977. Dal 1994, ospita l'Auditorium Santa Malgarìta de l'Università Ca' Foscari.

Descrisión[canbia | canbia el còdexe]

Atualmente, ła céxa xe un edificio su ła cui banda drìta, revolta verso 'l canpo, xe tacài dei pałasi e 'l canpanièl; ła fasàda a capàna, spògia de ogni decorasión, varda su ła całe che cołega canpo Santa Malgarìta a ła viçina San Pantałon. L'interno de ła céxa, spogià de ogni montadùra, xe de dimensión picenine, rimanixà fiso e a una navàda. Restoràe in ocaxión de ła conversión a sała confarense, xe vixibiłi alcune piture.

El canpanièl[canbia | canbia el còdexe]

Strutura drìo ła fasàda, el canpanièl xe ł'unego ełemento de ła céxa che varda su'l canpo. El xe un mucio carateristego, in quanto morè: ła parte superiór, infati xe stàda butàda xo 'ntel 1808 parchè pericołante. Ghe ne resta più o manco ła metà co' el portàl de intràda a do feridóre. 'Nte ła teła del pentór Gabriele Bella "L'ingresso di un Piovan a Santa Margherita" custodìa 'nte ła gałarìa Querini Stanpałia de Venesia, xe raprexentà el canpanìl cussì come ch'el gaveva da eser 'vanti ch'el fuse desfà.

Voxe łigàe[canbia | canbia el còdexe]