Céxa de Sant'Ixepo de Casteło

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.


Infobox de InfrastruturaCeza de Sant'Ixepo de Casteło
Someja
EpònemoJuzepe de Nazaret Cànbia el vałor in Wikidata
Dati
SorteCéxa Cànbia el vałor in Wikidata
CostrusionEror Lua: callParserFunction: function " [[Categoria" was not found.
Dedicà aJuzepe de Nazaret Cànbia el vałor in Wikidata
Caraterìsteghe
Stiłe architetònegoarchitetura renasimentałe Cànbia el vałor in Wikidata
Mezurasion
Pozision
 Venesia
PozisionCasteło Cànbia el vałor in Wikidata

45°25′50.16″N 12°21′26.64″E / 45.4306°N 12.3574°E45.4306; 12.3574Coordinae: 45°25′50.16″N 12°21′26.64″E / 45.4306°N 12.3574°E45.4306; 12.3574

Atività
Perìodo de servìsio
DiòcezePatriarcato de Venesia Cànbia el vałor in Wikidata
RełijonCatołega


Ła céxa de San Giuseppe de Casteło xe un eficio lerigioxo de ła sità de Venesia, situà inte el sestièr de Castèło, visin a Riva dei S-ciavoni.

Storia[canbia | canbia el còdaxe]

Inte el 1512 xe stàda autorixàda ła costrusion de na Ceza co decreto del Senato, co convento tacà de łe muneghe agostiniane.

Qui fin a quel tenpo ghe gera oncora de łe ixołete sircuìe da un palùo, che xe stà ritràto par costruìr novi insediamenti, su łe antighe ìxołe de Secco Marina, Paludo, Rio terà, ecc.

Ła Ceza ghe xe stàda fidàda a l'Ordene Agustinian fin al 1801, quando Napołeon gà sopreso staltra el monastièr. Sucesivamente el xe stà dà in gestion a sore sałexiane de ła Vixitasion che gà menà ła rełìchia del cuor de San Francesco de Sales, dal 1912 a Trevixo.

Dopo eser stada susidiaria de ła Baxełega de San Piero de Casteło, deso xe centro de ła omonema parochia.

Descrision[canbia | canbia el còdaxe]

Łe mure de ła Ceza xe finìe inte el 1525, col convento tacà. El 1543 xe l'ano de ła consacrasion a Sant'Isepo, e xe stàda mesa na fraxe sol porton de ingreso: A Dio, alla Vergine Maria, alla Patria nell'anno 1543 consacrato.

Inte el 1563 ła Ceza xe fenìa grasie a ła donasion de ła famegia Grimani, che ghe gà fato costruìr l'alter mazor e po', inte el 1595, el monumento funebre al doxe Marino Grimani.

L'edificio, ne ła so parte esterna, xe un mucio povaro, de stiłe clasico, co łesene laterane che tien su un tìnpano sàvio. De rimarco invese el portàl de intràda, anca staltro vosùo da ła famegia Grimani, co al centro l'òpara de Giulio del Moro Adorazione dei Pastori.

L'interno xe formà da na soła navàda, co un presbiterio, abside e do picołe capèłe. So'ła paréde drèta tre altari, mentre so'ła sànca soło do, co l'enorme mauxołeo al doxe Marino Grimani, e so muger Morosina Morosini.

Ła scàła xe sorastàda dal barco, overosìpia na ringhièra cołegàda al convento, che ghe permeteva a łe sore di intrar ne ła Ceza sensa incotràr i altri rełigioxi.

Maravegioxo el dipinto su'l sofito de Gianantonio Torri, de ben 540m2, che par duplicàr el vołume de ła céxa.

Da rimarcàr anca łe òpare pitoriche de Paolo Veronese situàe inte el presbiterio: Adorazione dei pastori e San Girolamo.

Sul primo altare de drèta l'òpara de Tintoretto de so fio e Domenico: Il senatore Bon in preghiera dinanzi all'arcangelo Michele che scaccia Lucifero.

Bibliografia[canbia | canbia el còdaxe]

Le chiese di Venezia, Marcello Brusegan; Ed. Newton.

Altri progeti[canbia | canbia el còdaxe]

Controło de autoritàVIAF (EN239670200 · GND (DE4821853-4 · BAV ADV11363731 · WorldCat Identities (EN239670200
Traesto fora da Wikipèdia - L'ençiclopedia łìbara e cołaboradiva in łéngua Vèneta "https://vec.wikipedia.org/w/index.php?title=Céxa_de_Sant%27Ixepo_de_Casteło&oldid=1013749"