Céxa de San Bórtoło

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
Céxa de San Bórtoło
L'intràda su Sałizada Pio X, e el canpanièl
L'intràda su Sałizada Pio X, e el canpanièl
Locałità Venesia
Coordinae

45°26′15″N 12°20′11″E / 45.4375, 12.3364

Rełijon Catołega
Diocexi Patriarcà de Grao (dal 1342) Patriarcà de Venesia dopo el 1451
Ano consacrasion 840 (desconsagràda 'ntel 1810)

Coordinate: 45°26′15″N 12°20′11″E / 45.4375, 12.3364

La céxa de San Bortoło xe un edificio sacro de Venesia, situà 'ntel sestièr de San Marco, arénte el canpo omonemo, infra el Ponte de Rialto e San Salvador.

Storia[canbia | canbia sorxente]

De antighisima formasión sia cofà céxa sia 'fà parochia, San Bortoło, gà incorso par secołi in tacaìse par la pròpia autonomia, mesa a repentagio da ła visinisima San Salvadór, céxa più prestigioxa. 'Ntel Tresento, xontàda al Patriarcàdo de Grao, par la céxa gera finìi tałi problemi, ma gà dovùo perdèr comunque parte de ła pròpia łibartà. Co' ła sopresión del 1541 del Patriarcàdo de Grao, però, San Bortoło gera tornàda ad èser parte del Patriarcàdo de Venesia, nel quałe gà exercità nei secołi drìo el so ròło de parochia.

Gera ła céxa de ła comunità xermànega de venesia, gravitante ne'l Fontego dei Todeschi. Par un so altèr ła famegia Fugger ghe gà ordenà ad Albrecht Dürer ła pała de ła Festa del Roxàrio (ancùo a Praga), conpletàda 'ntel 1506. 'Ntel Sinquesento, a ła céxa se gà xontà ła Scoła del Santisimo Sacramento, a l'òpara de ła quała, infra łe altre robe, se deve łe comisión de łe numeroxe òpare d'arte de ła céxa.

Nei primi de l'Otosento, co' łe represión de Napołeón, xe stàda seràda al culto. Ancùo, ła céxa desconsagràda de San Bortoło xe dipendente da San Salvadór, de ła quała 'ntel 2009, mostra i texóri.

Descrisión[canbia | canbia sorxente]

Malgrado ła so mołe no sia trascurabiłe, San Bortoło rexulta inpercetibiłe, se no se ne rimàrca el canpanièl o ł'intràda lateràn desmontando da'l Ponte de Rialto: infati ła xe incastonàda intra i pałasi che ła sircuìse su tute łe quatro bande. Par quanto riguarda ł'edificio, se tràta de 'na céxa a 'na navada, co' cùboła a ła croxèra de staltra co'l transeto. Inaxónta drento ła cèxa se càta do scoltùre de Enrico Merengo.

A l'interno se ricorda i dipinti de Sante Peranda (Caduta della manna) Palma il Giovane (Castigo dei serpenti) e l'altàr maxór setesentesco de Bernardino Maccaruzzi. 'Ntel presbiterio e ne ła capeła a drita se trova afreschi de Michelangelo Morlaiter. Le ante de l'òrgano xe un caolaóro xovenìl de Sebastiano del Piombo.

Voxe łigàe[canbia | canbia sorxente]

In sta céxa ghe gà tegnùo łesión de matematica Fra' Luca Pacioli amigo sodałe de Leonardo da Vinci.

Altri progeti[canbia | canbia sorxente]