Sordello

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Jump to navigation Jump to search

Sordello, anca conossuo in ocitan cofà Sordèl, (c. 1180, Goito, provinsia de Màntova- c. 1268) el xe stà un trovador del sècoło XIII che el ga scrito in Ocitan. El xe stà renduo 'ncora pi famoxo grasie a ła citasion de Dante Alighieri so el De vulgari eloquentia, e al Purgatorio de ła Divina Comedia.

Òpare[canbia | canbia el còdexe]

A xe cata conservade na quarantena de consposision de sto trovador. El so poema didàtico, L'ensenhamen d'onor, łe canson d'amor e łe so òpare satìriche łe ga pochi ponti in comun co ła presentasion de sto poeta fata da Dante.

Raquante conposision łe se destorcoła da confronti co altri trovadori cofà łù. Tante łe xe catałogabiłi inte el genere literario ocitan Sirventes.

El testo pi famoxo xe Conpianto in morte de ser Blacatz in memoria de un Signor provensal che 'l donava protesion ai trovadori, scrito 'torno el 1237 in stiłe satirico.