Corente ełetrega

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Raprexentasion del moto de cariche ełetreghe poxitive (+) o negative (-) (tipicamente ełetroni) inte un condutor. Convensionalmènte, el verso de ła corente xè queło de łe cariche poxitive, e quindi oposto al verso del moto de i ełetroni.

Ła corente ełetrega ła xè un qualsiasi moto ordinà de cariche ełetronighe, definìo operativamente come ła quantità de carica ełetrega che atraversa na determinada superfise inte 'l unità de tenpo.[1]
Ła corente convensionałe xè definìa come el fluso de carica poxitiva, anca se in realtà ła corente ełetrega ła xè sołitamente realixà atraverso un moto ordinà de ełetroni all'interno de un condutor ełetrego. Tałe convension ła xè stà oparà pà ła prima 'olta da Benjamin Franklin.

L'intensità de corente ełetrega, indicà uxualmente có'l sinboło I, xè asunta come grandesa fondamentałe inte'l Sistema Internasional. Ła so unità de mexura xèło l'ampere (A), e da esa se ricava l'unità de mexura de carica ełetrega, el coulomb, che corisponde a ła carica ełetrega trasportà da na corente de un ampere inte'l unità de tenpo.
Ła corente ełetrega ła pol essar mexurà diretamente có un amperometro, ma sto metodo richiede l'interusion del sircuito, e talvolta pol essar un inconveniente. Ła corente pol anca essare mexurà sensa interonpare el sircuito, tramite el rilevamento del canpo magnetico da esa xenerà. I strumenti uxai par questoi conprende: sensori a efeto Hall, morseti e spire de Rogowski.

Definision[canbia | canbia sorxente]

Se consideri un condutor de sezion S atraverso 'l quałe ghè xè un moto ordinà de cariche. Se definise corente ełetrega ła quantità de carica ełetrega \Delta Q che inte'l intervało de tenpo \Delta t atraversa ła superfise S:[1]

I = \lim_{\Delta t \to 0} \frac {\Delta Q}{\Delta t} = \frac {dQ}{dt}

Ła corente ełetrega, ła xè donca na quantità scałare.
El canpo ełetrego conpie un laoro so łe cariche: eso realixa un trasferimento de potensa dal canpo a łe cariche in moto.[2]
Tałe laoro xè dato da:

dL = dq \Delta V = I \Delta V dt \

Ła potensa sviłupada dal canpo ełetrego ła xè quindi:[3]

W = \frac {dL}{dt} = I \Delta V
Schema de un sircuito ełetrego in cui xè inserìo un amperometro (A) pà ła mixurasion de ła corente che sircoła inte un ramo del sircuito.

Densità de corente[canbia | canbia sorxente]

Ła densità de corente, indicà có ła litera J, xè definìa come el vetor el cui fluso atraverso na superfise A raprexenta ła corente ełetrega che atraversa tałe superfise:[4]

I =\int_A \mathbf J \cdot \mathbf {\mbox{d}A}=\int_A \mathbf J \cdot \hat n \, \mbox{d}A

Sia N el numaro dei portatori de carica par unità de vołume, ognuno de esi de carica q, che i se move entro el condutore có vełosità \mathbf v_d, dita vełosità de deriva, che ła xè parleła o antiparaleła a ła diresion del canpo ełetrego.[5] Ełora ła carica che fluise inte'l unità de tenpo atraverso na sezion A del condutor xè:

I = \int_{A} N q \mathbf v_d \cdot \mathbf n dA

'ndove \mathbf n xè el versore normałe a ła superfise A. El vetor densità de corente xè quindi definìo come:[4]

\mathbf J = N q \mathbf v_d

Ła densità de corente gà ła stesa diresion de ła vełosità de deriva dei portatori de carica e verso che dipende da ła carica del portatore steso: concorde có ła vełosità de deriva inte'l caxo de carica poxitiva, discorde inte'l caxo de carica negativa (come l'ełetron).

Note[canbia | canbia sorxente]

  1. 1,0 1,1 Mencuccini, Silvestrini, op. cit., Pag. 169
  2. Mencuccini, Silvestrini, op. cit., Pag. 170
  3. Mencuccini, Silvestrini, op. cit., Pag. 171
  4. 4,0 4,1 Mencuccini, Silvestrini, op. cit., Pag. 173
  5. Mencuccini, Silvestrini, op. cit., Pag. 172

Bibliografia[canbia | canbia sorxente]

Varda anca[canbia | canbia sorxente]