Cicerone

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
(LA)
« Quousque tandem abutere, Catilina, patientia nostra? »
(VEC)
« Fino a quando, Catiłina, te abuxeré de ła nostra pasiensa? »
(Marco Tullio Cicerone, prima Catilinaria,1,1)
M-T-Cicero.jpg

Marco Tullio Cicerone

Marco Tùllio Cicerone (Arpin, 3 de degnèr 106 a.C.Formia, 7 de diçenbre 43 a.C.) xe stà un scritor, połitego, fiłoxofo, orator łatin.El se ga trasferio a Roma par studiar, el s'à inposto ben presto come uno dei mejo oratori de ła so epoca.

El gèra n'esponente de na faméja dell'ordine equestre, e fu una de łe figure pì rilevanti de tuta ła storia romana. Ła so vastisima produsion leteraria, che va da łe orasion pùłiteghe a i scriti de fiłoxofia e retorega, oltre a ofrir un presioxo ritrato de ła società romana inte i ultimi travajai ani de ła republica, rimaxe cofà exenpio par tuti i autori del I secoło a.C., tanto da poder essar considerà el modèło de ła literatura latina clasega. Atraverso l'opera de Cicerone, grando amiratòr de ła cultura greca, i Romani poderono anca acuixir na mijor conoscensa de ła fiłoxofia. Tra i so magiori contributi a ła cultura latina ghè fu sensa dubio ła creasion de un lesico fiłoxofico latin: Cicerone se inpegnò, infati, a catar el corispondente vocaboło in latin par tuti i termini spesifisi del linguaxo fiłoxofico greco.[1]

Cicerone ocupò par molti ani anca un ruoło de primaria inportansa inte'l mondo de ła pùłitega: dopo 'ver salvà ła republica dal tentativo eversivo de Catilina e 'ver cussita otegnùo l'apełativo de pater patriae (pare de ła patria), ricoprì un ruoło de primisima inportansa all'interno de ła fasione de i Optimates. Fu infati Cicerone che, inte i ani de łe guere siviłi, difexe strenuamente fin a ła morte na republica xunta ormai all'ultemo respiro e destinada a trasformarse inte'l principatus augusteo.

Note[canbia | canbia sorxente]

  1. Plutarco, Cicerone, 40,2

Altri projeti[canbia | canbia sorxente]