Céxa de San Cansian

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
Céxa de San Cansian
Ła Cèxa de San Cansian
Ła Cèxa de San Cansian
Locałità Venesia
Coordinae

45°26′24″N 12°20′19″E / 45.4400, 12.3386

Rełijon Catołega
Diocexi Patriarcà de Venesia
Inisio costrusion 1351

Coordinate: 45°26′24″N 12°20′19″E / 45.4400, 12.3386

Ła céxa de San Cansian xe un edificio sacro de Venesia logà 'ntel sestièr de Canaregio e afasà sul picoło canpo omonemo.

Storia[canbia | canbia sorxente]

Ła legénda conta che ła céxa sia òpara dei primi profughi de Aquiłeja scanpài qui a cauxa de łe invaxion barbariche In realtà łe prime trase storeghe de sta céxa risałe al 1040.

Ła xe dedicàda ai martiri e fradełi de Aquiłeja Canzio, Canziano (o Cantiano) e Canzianilla, copài 'ntel [[304].

Ła céxa xe stàda squaxi costruìa patòca 'ntel XIV secoło e consacràda da'l Vescovo de Gèxoło Marco 'ntel 1351

Naltra ristruturasión xe stàda ordenàda 'ntel XV secoło, ma ł'amànco de fondi gà fato slisegàr i łavori al XVIII secoło co' łe òpare ga riciapà grasie anca a ła donasión de 2000 ducati da parte del parochiàn Michele Tommasi, a cui xe dedicà el busto sòra ła porta de intrada.

Ła céxa se cata infra ła parochia de Santi Apostołi e queła de San Zaniipoło e xera un inportante pónto de arivo par łe gondołe che rivàva da Muran. In sèguito, a cauxa de vari łavori de riquałificasión de łe strade infra i quałi anca ła nasìta de ła Strada Nova, ła se gà ritrovà exiliàda in un'area de scarso pasagio.

Descrisión[canbia | canbia sorxente]

Ła céxa se desferensia par 'na granda senplisità. Ła pianta de ła céxa vede do altèri su ła parede drita e do a sànca. El presbiterio ospita ł'altèr maxór, afiancà da do capełe lateràne. Ła capeła de drita, rica de marmari e stuchi cołorà de gran pregio, gera de proprietà de ła famegia Widmann e xe dedicàda a San Massimino. Ła capeła de sànca, deso dedicàda al Crocifiso, xera orixinariamente de ła famegia Rinaldi e dedicàda a San Filippo Neri.

Inportanti i do altàri de ła paréde de drita e 'l segondo de sànca co' łe so pałe òpara de Bartolomeo Letterini.

Un mucio bei i dipinti de Domenico Zanchi su łe bande del presbiterio, Piscina Probatica e Moltiplicazione dei pani e dei pesci.

Bibliografia[canbia | canbia sorxente]

Le chiese di Venezia, Marcello Brusegan; Ed. Newton Compton 2008

Cołegamenti esterni[canbia | canbia sorxente]

Altri progeti[canbia | canbia sorxente]