Bref examen critique du nouvel Ordo Missae

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Jump to navigation Jump to search
Bref examen critique du nouvel Ordo Missae
AlfredoOttaviani.jpg
Alfredo Ottaviani on cardinaƚ firmatario.
Autor Vari fra sti chi Michel Guérard des Lauriers.
Lengua orixenaƚe fransexe
Xenere Sàjo storico e critico
Ano de publicasion 1969


Bref examen critique du nouvel Ordo Missae (Curto esame critico de eł Novus Ordo Missae) conosuo anca come Intervento Ottaviani eł xe un sàjo de 8 capitołi scrito in teł' 1969 par far vedere na forte critica de ła riforma łiturxica venù fora da eł Conciłio Vatican II, par queł che riguarda la cełebrasion de ła mesa. Ł'é sta scrito prinsipałmente da Michel Guérard des Lauriers e ałtri teołogi.

Storia[canbia | canbia el còdexe]

Eł 3 avril 1969 Pagoło VI eł ga pubłicà la costitusion apostołega Missale Romanum[1] che ła autorixava on cambiamento drastego de ła maniera de ceƚebrar ła mesa.[2] Un inventor de ła riforma łiturxica xe sta mons. Annibale Bugnini e anca 6 pasturi protestanti, fra sti chi Max Thurian de ła Comunità de Taizé che eł ga dichiarà: « uno de i fruti de eł novo Ordo eł sarà magari che le comunità no catołighè łe połarà cełebrar la santa sena co łe stese paroe de ła Cexa Catòłica. Teołojiamente xè posibiłe»[3].

Dei giorni dopo on grupo de dodexe teołogi visin ał Coetus Internationalis Patrum, fra sti chi eł domenican Michel Guérard des Lauriers, cołegà da eł vescovo Marcel Lefebvre, i ga scrito on documento critico par eł novo mesałe. Eł documento intitolà Bref examen critique du Nouvel Ordo Missae, ł'é sta parecià eł 5 giugno de eł steso ano tradù suito da eł francexe a ł'itałian da Cristina Campo[4].

Cristina Campo e ła so amica, Emilia Pediconi, łe ga sugerio ai cardinai Alfredo Ottaviani e Antonio Bacci de prexentar eł testo a Pagoło VI.[5] Ottaviani eł ga acetà co ła riserva de vardarło ben e dopo dargheło a Pagoło VI. Par darghe pi inportansa Ottaviani eł ga domandà anca ał cardinał Giuseppe Siri de firmare eł testo, ma Siri no ło ga aprovà e gnanca firmà[6].

Ł'òpera, come ła dixe xà da eł titoło, no vołea eser un gran studio, ma na obiesion de serti punti de eł novo mesałe, che eł saria distacà da łe dispoxision de eł Conciłio de Trento e la costitusion apostołega Quo primum tempore[7] de papa Pio V: teołojiamente, secondo i auturi de eł testo, ła riforma de eł Nous Ordo ła garia riduto eł sacrifisio a un sempłice "memoriał" de ła morte de Jesu, rendendo ła vera prexensa de Cristo teł pan e teł vin na prexensa sinbołica.

Argomento de critica eł xe sta anca ł'aƚtare girà verso eł popoło stacando eł tabernacoło, ła ridusion de ła figura de eł prete come "presidente de asenbłea" e cavar ła łéngoa latina. Ste modifiche, secondo i prumuturi de eł documento, łe gera ła naturał conseguensa de poxision teołojche sbałià.

Prima de firmare e darghe eł documento a Pagoło VI i cardinai Ottaviani e Bacci i ghea xontà anca na łetera che ła dise: «eł Novus Ordo Missae [...] eł raprexenta, sia nteł' so insieme e particołari, un sbałordio distacamento de ła teołogia catòłica de ła Santa Mesa, come ła xe sta formułà ne ła Sesion XXII de eł Conciłio de Trento, che eł ghea fissà in definitivo i canoni de eł rito, na costuxion insuperabiłe contro quałiasi erexia che ła naxea contro ł'integrità de eł magistero»[8].

Seben che eł documento eł ghea la firma de Ottaviani, che par diexe ani eł ghea guidà el Sant'Ufisio, dopo ciamà Congregasion pa' ła dotrina de ła fede, Pagoło VI eł ghea decixo de sentire eł parer de ła Congregasion pa' ła dotrina de ła fede, che nte' chi ani xera eł cardinał Franjo Šeper par vagłiare i contenui. Šeper, eł 12 novenbre 1969, eł ga respinto eł testo de Ottaviani, considerandoło superficiałmente sbałià.

Pagoło VI eł ga compłetà eł novo mesałe nteł' 1970, con na prefasion che eł dixea che łe raxon che riten ła riforma łiturxica ła fose in łinea con ła tradision. Łe poxision de Pagoło VI no łe xe tra sodisfà da i catoƚisi tradisionaƚisti, che i ga continuà a cełebrar eł rito tridentin[9].

Note[canbia | canbia el còdexe]

  1. (IT) Testo integrale della costituzione apostolica «Missale Romanum». URL consultà el 28 aprile 2013.
  2. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., retrocopertina.
  3. (FR) (30 maggio 1969) La Croix .
  4. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., p. 5.
  5. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., p. 9.
  6. (IT) Benny Lai, Il Papa non eletto: Giuseppe Siri, cardinale di Santa Romana Chiesa, Roma e Bari, Laterza, 1993, p. 239.
  7. (IT) Testo integrale della bolla pontificia «Quo primum tempore». URL consultà el 28 aprile 2013.
  8. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., pp. 11-12.
  9. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., pp. 6-7.

Bibłiografia[canbia | canbia el còdexe]

  • (IT) Michel Guérard des Lauriers, Breve esame critico del Novus Ordo Missae, Verrua Savoia, Centro Librario Sodalitium, 2009. ISBN 978-88-89596-19-7.

Cołegamenti foresti[canbia | canbia el còdexe]