Bref examen critique du nouvel Ordo Missae

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Jump to navigation Jump to search
Bref examen critique du nouvel Ordo Missae
AlfredoOttaviani.jpg
Alfredo Ottaviani on cardinal firmatario.
Autor Vari fra sti chi Michel Guérard des Lauriers.
Lengua orixenaƚe fransexe
Xenere Sàjo storico e critego
Ano de publicasion 1969


El Bref examen critique du nouvel Ordo Missae (Curto esame critego del Novus Ordo Missae) conosuo anca come Intervento Ottaviani el xè un sàjo de 8 capitołi scrito in tel 1969 par far vedere na forte critiga de ła riforma łiturxega venù fora da el Conciłio Vatican II, par cuel che riguarda ła cełebrasion de ła mesa. El xè sta scrito prinsipalmente da Michel Guérard des Lauriers e altri teołoghi.

Storia[canbia | canbia el còdaxe]

El 3 de avril 1969 Pagoło VI el ga publicà ła costitusion apostołega Missale Romanum[1] che ła autorixava on cambiamento drastego de ła maniera de cełebrar ła mesa[2]. On inventor de ła riforma łiturxega xè sta mons. Annibale Bugnini co 6 protestanti e anglicani, fra sti chi Max Thurian de ła Comunità de Taixé che el ga dichiarà: «un de i fruti de el nòvo Ordo el sarà magari che łe comunità no catołeghè łe połarà cełebrar ła santa sena co łe stese parołe de ła Cèxa Catòłega. Teołojiamente xè posibiłe»[3].

Dei jorni dopo on grupo de dodexe teołoghi visin al Coetus Internationalis Patrum, fra sti chi el domenican Michel Guérard des Lauriers, cołegà dal vescovo Marcel Lefebvre, i ga scrito on documento critego par eł nòvo mesałe. El documento intitołà Bref examen critique du Nouvel Ordo Missae, el xè sta parecià el 5 de giugno del steso ano tradù sultio dal francexe a l'itałian da Cristina Campo[4].

Cristina Campo e ła so amiga, Emilia Pediconi, łe ga consejà ai cardinałi Alfredo Ottaviani e Antonio Bacci de prexentar el testo a Pagoło VI[5]. Ottaviani el ga acetà co ła riserva de vardarło ben e dopo dargheło a Pagoło VI. Par darghe pi inportansa Ottaviani el ga domandà anca al cardinał Giuseppe Siri de firmare el testo, ma Siri no ło ga aprovà e gnanca firmà[6].

L'òpera, come ła dixe xà da eł titoło, no vołea eser un gran studio ma meter in obiesion che el xè distacà da łe dispoxision de el Conciłio de Trento e ła costitusion apostołega Quo primum tempore[7] de papa Pio V: teołojiamente, secondo i auturi de el testo, ła riforma de eł Nous Ordo ła garia riduto el sacrifisio a un senpłixe "memoriał" de ła morte de Jexù, rendendo ła vera prexensa de Cristo tel pan e tel vin na prexensa sinbołica.

Argomento de critega el xè sta anca l'ałtare girà verso el popoło stacà da el tabernacoło, ła ridusion de ła figura del prete come "presidente de asenblea" e cavar ła łéngoa latina. Ste modifeghe, secondo i prumuturi del documento, łe xè ła naturałe conseguensa de poxision teołogeghe sbałià.

Prima de firmare e darghe el documento a Pagoło VI i cardinałi Ottaviani e Bacci i gaveva xontà anca na łetera che ła dixe: «el Novus Ordo Missae [...] el raprexenta, sia in tel so insieme e particołari, on sbałordio distacamento de ła teołoja catòłega de ła Santa Mesa, come ła xè sta formułà ne ła Sesion XXII de el Conciłio de Trento, che el gaveva fisà in definitivo i canoni de el rito, na costusion insuperabiłe contro cuałiasi erexia che ła naxea contro l'integrità del magistero»[8].

Seben che el documento el xera firmà da Ottaviani, che par diexe ani el gaveva guidà el Sant'Ufisio, dopo ciamà Congregasion pa ła dotrina de ła fede, Pagoło VI el gaveva decixo de sentire el parer de ła Congregasion pa ła dotrina de ła fede, che in te cuéłi ani xera el cardinał Franjo Šeper par vagliar i contenui. Šeper, el 12 de novenbre 1969, el ga bocià el testo de Ottaviani, considerandoło superficiałmente sbałià.

Pagoło VI el ga conpłetà el nòvo mesałe in tel 1970, co na prefasion che el dixea łe raxon che riteneva ła riforma łiturxega ła fose in łinea co ła tradision. Łe poxision de Pagoło VI no łe xè sta sodisfà da i catoƚisi tradisionaƚisti, che i ga continuà a cełebrar el rito tridentin[9].

Note[canbia | canbia el còdaxe]

  1. (IT) Testo integrale della costituzione apostolica «Missale Romanum». Lingambo vardà el 28 aprile 2013.
  2. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., retrocopertina.
  3. (FR) (30 maggio 1969) La Croix .
  4. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., p. 5.
  5. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., p. 9.
  6. (IT) Benny Lai, Il Papa non eletto: Giuseppe Siri, cardinale di Santa Romana Chiesa, Roma e Bari, Laterza, 1993, p. 239.
  7. (IT) Testo integrale della bolla pontificia «Quo primum tempore». Lingambo vardà el 28 aprile 2013.
  8. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., pp. 11-12.
  9. (IT) Guérard des Lauriers, op. cit., pp. 6-7.

Bibliografia[canbia | canbia el còdaxe]

  • (IT) Michel Guérard des Lauriers, Breve esame critico del Novus Ordo Missae, Verrua Savoia, Centro Librario Sodalitium, 2009. ISBN 978-88-89596-19-7.

Cołegamenti foresti[canbia | canbia el còdaxe]