S-cianco

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articolo 'l 'é scrito in veronexe

El s-cianco a l'è un vecio zugo popolar che'l ariva dal XV secòlo. I'è zugà in tante lande par l'Europa, e se despùtano cuàltanto pali internasionałi. A seconda deła region el xe nominà in manière destrànie.


Come che se zuga[canbia | canbia sorxente]

El se zuga dopàrando dó tochi de legno, uno piesè longo che l'è el mànego, e uno piesè curto che el se ciama apunto el s-cianco, e ch'el gà do ponte ai lai.

1) Na scuàdra l'è formà da cuàtro zugador, el ghe son do sèrci dexègnai par tera: un con el rajo del baston datòrno el saso nominà "mare" e n'artro con el rajo de sìncue pasi dała "mare".

2)Se zuga metendo el s-cianco in tèra, dandoghe na beła tega col manego su una de łe ponte in maniera che el se alsa da tèra, e dopo bisòn macàrlo al svoło col manego, se no lo se cata e el càsca sènsa catar ła "mare", lu el gavarà raxòn de provar du òlte pì, dapò l'è eliminà. Se el s-cianco no vien mia catà al svoło da quei de quel antra scuàdra, staltri i gà da trarlo con le mane vèrso el batitor, sercàndo de pacàr ła "mare" o fermàre el s-cianco nel sercio picioło par eliminàr lù.

3) El battitor podarà rebàtar al svoło el s-cianco reslansà, se no ło cata questo podarà esser macà col manego suła ponta in maniera che el se alsa da tèra e macàrlo al svoło col manego par paràrlo via par tri òlte. Dapò le tri macàde de slontanàmento, el tacànte el dixe ła mexùra in maneghi del travàƚo tra ƚo s-cianco e el sèrcio piciolo. La scuàdra che la defènde la pol asetàr el travàƚo o dubitàr. S'ei asèta, ła scuàdra che taca la cata el nùmero de maneghi che'ei ga dito. Se la scuàdra che la defènde la dùbita, se pàsa ała misurasiòn de li albìtri. Se el nùmaro de maneghi 'l è stèso o maxòr de quei che el ga dìto, quel ch'el tàca sdòpia i maneghi, se 'lè manco el vien eliminà con xèro maneghi.

4)Cuàndo tuti i cuàtro zugador che tàca 'i gà batù, se pasa a quei che defendea. La vìnse la scuadra che manman le tri òlte che tàca gà catà piassè maneghi.

El s-cianco al jiorno d'ancó[canbia | canbia sorxente]

Ormai no ghè pì nisuni che zuga al s-cianco in giro par łe strade, parché è canbià tante robe: no se połe più zugar par strada parchè pasa le màchine e le te stira se no te stè ténto, è rivà la banbàna e quindi i bocia i gà una saco de altre robe par pasàrse via, e insoma el s-cianco l'è stà quasi desmentegà. Comunque ogni tanto i organìzza ancora qualche manifestasion nełe piase e i fa dei tornei de s-cianco che ghe va un bel po' de xente a védarli, parché questo e chialtri zughi de na olta jè 'ncora na roba che sùsita un certo interèse.

Cołegamenti forèsti[canbia | canbia sorxente]

Tocatì - Festival Internasionał dei Zughi da Strada de Veròna

Torneo de s-cianco de Veròna