Eco (fìxica)

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca

In fìxica e acùstega l'eco (al feminiłe) xè un fenomeno prodoto da ła riflesiòn de onde sonore contro un ostacoło che łe vien a łoro olta novamente "persepìe" dall'emetitòr pì o meno imutae e có un serto ritardo rispeto al són direto. Tałe ritardo nò'l gà da essar inferior a 1/10 de secondo. Al de soto de tałe vałore nò se pol pì parlar de eco, ma de revèrbero. Un tipico exenpio de revèrbero xè queło prodoto inte na stansa da ła riflesion de onde sonore so łe pareti perimetrałi.

Descrision[canbia | canbia sorxente]

Se parla propiamente de eco cò che łe singołe riflesion dell'onda sonora łe xè persepìe distintamente dall'oservator.

In termini pì xenerałi, l'eco pol essar definìo cofà un'onda che ła vien riflesa da na discontinuità inte'l mexo de propagasion, e che ritorna có na intensità e ritardo sufisente par essar persepia.
Pol essar "utiłe" (come inte i sonar) o "indexiderà" (come inte i sistemi tełefonisi)

L'intensità ła vien xeneralmente mixurà in decibel (dB).

Propagasion del són e risonansa[canbia | canbia sorxente]

Ła condision fondamentałe afinché el són se propaghe xè ła prexensa de un mexo de propagasion che pol essar gasoxo, licuido o sołido. Maxor xè ła densità del mexo de propagasion e maxore sarà ła vełosità del són: inte'l aria a 20 °C, el són se propaga a na vełosità de sirca 340 metri al secondo, inte'l aqua e atraverso un mexo sołido 'ncora pì vełosemente.

Come conseguensa s gà che inte'l vodo nò ghè xè propagasion de són, ma siłensio asołudo.

Un fenomeno fondamentałe de ła propagasione del són xè ła riflesion che se determina cò che el són el cata un ostacoło e torna indrìo. Se individua, cussìta, do onde: l'onda insidente e l'onda riflesa. Ła riflesion pol daro in due modi: come revèrbero e come eco.

Varda anca[canbia | canbia sorxente]

Altri projeti[canbia | canbia sorxente]