Lina Merlin

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Jump to navigation Jump to search
Bandiera tałiana
'Parlamento deła Republica Itałiana
'
{{{nome}}}
[[File:|200px]]


Logo de nasita Pozzonovo
Data nasita 15 de otobre 1887
Logo morte Padoa
Data morte 16 de agosto 1979
Titoło de studio
Profesion Maestra
Partito Partito Sociałista Itałian
Legislatura
Grupo
Coalision
Circoscrision
Rejon {{{regione}}}
Cołejo {{{collegio}}}
{{{mandato}}}
Elesion {{{elezione}}}
Senadore a vida
Nomina
Data nomina
Incarichi parlamentari
[ Pàxena istitusionałe]

Lina Merlin - a ł'anagrafe Angelina Merlin - (Pozzonovo, 15 de otobre 1887Padova, 16 de agosto 1979) ła xe sta 'na dona połitega itałiana, membro deła Asenblea Costituente e prima itałiana a esare ełeta al Senato.

El so nome el xe łigà ała lexe n. 75 entrà in vigor el 20 de setenbre 1958 - conosesta come Lexe Merlin - con cui a xe sta abołia ła prostitussion łegałizà in Itałia.

Ła maestrina sociałista[canbia | canbia el còdexe]

Orixinaria de Cióxa, fioła de Giustina Poli, insegnante, e Fruttuoso Merlin, segretario comunałe a Pozzonovo, 'ntel Padovan.

Fin quando ła xe diventà granda ła ga vivesto a Cióxa. Ła se ga diplomà maestra ełementare dałe suore e po' ła se ga trasferìo a Grenoble, in Fransa, dove ła ga ben inparà el fransexe sia ła łéngoa che ła łeteratura, materia, stì'ultima indove ła se ga anca łaureà.

Ła se fa presto notar par el so spirito indipendente, ła briłanteza e i rajonamenti e, soratuto, par ła so determinassion.

'Ntel 1919 on amigo ła invita a far parte del movimento fasista: a ghe xe bisogno de organizar łe done e eła ła par ła persona ideal. Lina ła capise che el fasìo no 'ł fa par eła parché ła se sente atrata invesse dai ideałi del sociałismo che ła ritien pì arente ała so mentałità e ała so moral.

Ła se ga iscrito perciò al Partito Sociałista Italian, tacando a cołaborar al periodico "La difesa delle lavoratrici", indove in seguito ła diventarà diretor. Ła cołabora col deputato sociałista Giacomo Matteotti a cui ła ghe dixe dełe viołenze fate dai fasìsti 'ntel padovan.

Zà ałora ła xovane maestra Lina Merlin ła tacava a rendarse conto dełe condission in cui łe viveva łe done del cioxoto e del Połexine, quasi tute mujer de pescadori o marinai łasàe speso da sołe dai marìi, che par via del so laoro i stava via anca par parèce setimane. Łore łe se prostituiva par qualche picoło luso, o senplicemente par fame, ai benestanti łocałi.

Ła miłitansa antifasista[canbia | canbia el còdexe]

Quando, 'ntel 1925, dopo ca gera sta copà Matteotti, Mussolini, in manco de vintiquatro mexi ła vien arestà sinque volte. Inoltre 'ntel 1926 ła vien łicensià dal so łaoro de insegnante parché ła se ga rifiutà de giurare fedeltà al regime, obligatorio par i inpiegati publichi.

In seguito ała descoverta del conploto par atentar ała vita del duce da parte de Tito Zaniboni, el so nome el xe sta scrito 'nte ł'ełenco dei "soversivi. Lina quindi ła se trasferise a Miłan dove ła pensa ca sia pì difisiłe esare catà. Lì ła taca a cołaborar co Filippo Turati, ma ła vien arestà e condanà a sinque ani de confin in Sardegna, inte 'na łocałità deła Barbagia dove ła vien colpìa dała povertà e da ł'aretrateza deła rejon. Anca in chel posto sperdù ła riese a conquistarse el rispeto e ła fiducia dei abitanti del posto, e soratuto dełe done, insegnandoghe a łexare e a scrivare a qualcuna.

Tornà a Miłan 'ntel 1930, durante 'na riunion clandestina ła incontra el dotor e ex deputato sociałista de Rovigo Dante Gallani, che el resta colpìo dała so ełoquenza. I se marida 'ntel 1932, ma apena quatro anni dopo el more. Restà vedova a 49 ani, ła ciapa parte ativamente ała Rexistensa, dando ai partigiani ła strumentassion medica e i livri del marìo, catando fondi e vestiario par i partigiani, e insieme a Giovanna Barcellona, Giulietta Fibbi, Laura Conti, Elena Drehr, Ada Gobetti e Rina Picolato ła costituise i "Gruppi di difesa della Donna e per l'Assistenza ai Volontari della Libertà". Da 'na stima fata a guera finìa, nte i GDD in tuta Itałia a se cuntava sirca 59 000 done. Da sta organizassion a xe nata l'Unione Donne Italiane.

Inte sto periodo Lina ła ciapa parte a azion de guera partigiana, ris-ciando pì volte ła vita. Ła xe sta caturà dai nazisti, ma ła xe rieusìa a scapar. Ła scrive articołi sol periodico sociałista clandestin Avanti!, e 'nte ła so caxa de via Catalani 63 Lelio Basso, Sandro Pertini, Rodolfo Morandi e Claudia Maffioli i organiza ł'insuression. El 27 de apriłe 1945 ła vien nominà dal CLNAI Comisario par ł'Istrussion de tuta ła Łonbardia.

Ł'ełession ała Costituente e al Senato[canbia | canbia el còdexe]

Dopo ła Łiberassion Lina ła se trasferise a Roma ała diression nassional del PSI ciapando famiłiarità con ł'anbiente połitego deła cavedal, dove ł'astuzia e el carierismo i pareva dominanti 'nte ła nova clase dirigente, e nel contenpo distanti dała so concession deła połitega. 'Ntel 1946 ła vien ełeta ała Asenblea Costituente.

I so interventi 'ntel dibatito costitussionałe i xe sta determinanti par ła tuteła dei diriti dełe done, e i ga łasà on segno indełebiłe 'nte ła Carta Costitussionałe dal momento che a eła a se deve łe parołe de ł'articoło 3: "Tuti i sitadini... i xe uguałi davanti ała lexe, sensa distinsion de seso", con łe quałi a vegneva posta ła baxe giuridica par rimovare tute łe discriminassion e i inpedimenti de łexe ała piena parità de diriti tra omo e dona, che el xe sta senpre ł'obietivo prinsipałe deła so atività połitega. Ła xe inoltre degna de nota ł'opara de mediassion da eła exercità tra opinion contraposte riguardo ała stexura de ł'articoło 40, concernente el dirito de siòparo, proponendo 'na formułassion anałoga a queła prexente 'ntel preanboło deła Costitussion deła IV republica fransexe.

Candidà dal PSI 'ntel cołejo de Rovigo, ła xe sta ełeta al Senato deła Republica el 18 de apriłe del 1948. Ła gera ł'unica dona a far parte del Senato 'nte ła prima łegislatura republicana, e fin dai primi dì deła so atività parlamentare ła ga dedicà tuti i so sforsi al mijoramento deła condission feminiłe in Itałia, e ało stansiamento de risorse par ło sviłupo del Połexine dopo ł'ałuvion del 14 de novenbre del 1951.

Ła łota ała prostitussion de Stato[canbia | canbia el còdexe]

Uno dei punti cardine, se non el prinsipal, de ł'opara połitega de Lina Merlin ła xe sta ła bataja par abrogar ła prostitussion łegałizada in Itałia, tegnando drio ł'exenpio de ł'ativista fransexe (e ex prostituta) Marthe Richard, che xà 'ntel 1946 ła gaveva fato saràre łe caxe de tołeransa in Fransa.

'Nte ła so bataja, Łina Merlin ła ga savesto mostrar tuta ła so tenacia e ła gera bona a rebate in modo tajente ałe batute, talvolta poco cavałeresche, che łe ghe vegneva speso dà 'nte i coridoi de Palasso Madama dai cołeghi mas-ci.

Mai prima de ałora 'na dona in połitega ła gera sta tanto discusa, speso detestada, comunque minacià e coerta de insulti. Del resto a gera ła prima volta che in Itałia a se discoreva a łongo e con tanto acanimento condìo da fervor ideołogico de sesso] e de schei.

I ultimi foghi[canbia | canbia el còdexe]

Ła Merlin ła ga continuà 'nte i ani seguenti ł'aprovassion deła so famoxa lexe, ła so atività parlamentar, co altri inportanti interventi łegislativi a favor deła condission feminiłe e contro łe discriminassion ai dani dei pì debołi.

A eła a se deve, tra ł'altro, ł'abołission deła infamante scrita "fioło de N.N." che el vegneva meso sui ati anagrafeghi dei trovatełi, ł'equiparassion dei fiołi naturałi ai fiołi lexitimi in materia fiscal, ła lexe so łe adossion che ła ełiminava łe disparità de lexe tra fiołi adotivi e fiołi propri, e ła sopresion definitiva deła cusidita "clauxoła de nubiłato" 'nte i contrati de łaoro, che ła inponeva el łicensiamento ałe done che łe se maridava.

Ła so caparbietà e ła so inflesibiłità con se stesa e coi altri, nonché el nervoxo de pareci omani no i ghe gaveva perdonà ła sconparsa dełe caxe sarà, łe ghe ga procurà ostiłità e inimicissie parfin 'nte ł'anbito del so steso partito, che ai scuminsi dei ani sesanta el gera drio spostarse da ł'opoxission intransigente verso ła cołaborassion co 'ła Democrazia Cristiana che de lì a poco ła gavarìa dà vita ai governi de "centrosinistra", e che ła soportava senpre manco ła so intranxigenzaa de miłitante apasionà.

'Ntel 1961 a ghe vien fato saver che el partito no 'l intende ripresentare ła so candidadura 'ntel cołejo de Rovigo, dove che ła gera sta riełeta 'ntel 1953 e 'ntel 1958, e ła ga reagìo sbregando ła tesera. 'Ntel so discorso de comiato ła ga dito che łe idee łe xe sì inportanti, ma łe camina coi piè dei uome, e eła no ła ghe ne podeva pì de "fasisti riłexitimai, analfabeti połiteghi e servi deło stałinismo".

El ritiro dała sèna połitega[canbia | canbia el còdexe]

Rivà a 65 ani, e nonostante łe exortassion dei so sostenidori che i ła vołeva ancora candidada anca 'nte łe ełession del 1963 come indipendente, Lina Merlin ła ga decixo de ritirarse dała połitega par tornar a vivare 'nte ła so caxa de Miłan.

Ła so autobiografia ła xe sta publicà soło 'ntel 1989, diexe ani dopo la so sconparsa.

Bibliografia[canbia | canbia el còdexe]

  • Lina Merlin e Carla Barberis, Lettere dalle case chiuse,Milano, Edizioni del Gallo 1955
  • Rina Macrelli, L'indegna schiavitù: Anna Maria Mozzoni e la lotta contro la prostituzione di Stato Roma, Editori Riuniti 1981
  • Lina Merlin, La mia vita a cura di Elena Marinucci, Firenze, Giunti 1989
  • Anna Maria Zanetti (a cura) La senatrice. Lina Merlin, un «pensiero operante». Venezia, Marsilio 2006
  • E' in lavorazione un documentario su Lina Merlin (2007). Materiali e informazioni nel sito www.linamerlin.it [1]