Ino de la Federasion Rusa

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Ino de la Federasion Rusa
Anthem-russia-2000-postage stamp 2001.jpg
El testo de l'ino so un bóło çełebrativo del 2001
StatoRusia
TonałitàDo maxor
TestoAleksandr Vasil'evič Aleksandrov
MùxicaSergej Vladimirovič Michalkov (testo)
Aleksandr Aleksandrov (mùxica


L'Ino de Stato de ła Federasion Rusa (in ruso: Государственный гимн Российской Федерации, Gosudárstvennyj gimn Rossíjskoj Federácii), conosùo anca cofà Ino de ła Federasion Rusa (in ruso : Гимн Российской Федерации? Gimn Rossijskoj Federacii), el ze l'atuałe ino nasionałe de ła Rusia, adotà co decreto presidensiałe de'l 20 de desenbre 2000 in sostitusion de'l presedente (Canto Patriotego) introduzesto inte'l 1991 al momento de ła disołusion de l'Union soviètega.

Execusion par el Xuramento del Prexidente Dmitrij Anatol'evič Medvedev, el 7 de majo 2008

Istòria[canbia | canbia el còdaxe]

Ła nesesità de aver un novo ino ła zera stà esprimesta[1] da'l presidénte ruso Putin drìoman łe imàjini de łe Ołinpiadi de Sydney 2000 in cui i atleti rusi no i cantava durante łe premiasion poiché, nonostante vari tentativi, non se jera mai riusìi a catar un novo testo adato par el Canto Patriòtego. Ła sielta de reutiłizar ła mełodia de'l vecio, ma séłebre, ino nasionałe soviètego tutavia el ga susistà łe critiche[2] dei oponidori de Putin, che ło ga zudegà un paso verso ła "ri-sovietizasion" de ła Rusia. I oponidori i zera favorevołi a l'adosion de L'addio della Slava (in ruso: Прощание Славянки - Proščanie Slavjanki) una marcia patriòtega resałente a'l 1912 cononesta da'l mestro Vasilij Ivanovič Agapkin (Василий Иванович Агапкин) e dezà uzada da l'Armada Bianca de Aleksandr Vasil'evič Kolčak so'l fenir de ła Prima guera mondiałe. Brano paraltro frecuentemente sonà da bande miłitari in ocazion ofisiałe cuałe ad ezenpio ła Parada de ła Vitoria (Парад Победы / Parad Pobedy). Da védar ła sielta de L'adio de ła Slava cuało brano de serada de ła parada miłitar, avesta łogo el 19 de majo 2010 a Mosca, par ła sełebrasion de ła vitoria ruso-soviètega so łe trupe todesche. Altri intełetuałi invese i ga proponesto adiritura ła posibiłità de riadotar el vecio ino inperiałe ruso Боже, Царя храни! / Bože, Carja chrani! (Dio salve el Zar), ma oviamente co testo difarente. A ze stà anca proponesta ła mełodia patriòtega Хор "Славсья" / Chor "Slavs'ja" (Coro "Gloria") de Michail Ivanovič Glinka e rifarìa a l'ópara Жизнь за Царя / Žizn' za Carja (Na vita par el Zar) che in èpoga soviètega ła zera stà ciamà Иван Сусанин / Ivan Susanin, da'l nome de uno dei parsonazi de l'ópara. 'St'ùltema ła ga senpre godesto de na serta popołarità e ofisiałità tanto in èpoga soviètega cuanto in èpoga odierna, tanto che anca st'altra ła vien de frecuente sonada inte l'anbito de sarimonie ofisiałe.

L'8 de desenbre 2000 ła Duma ga aprovà, co 371 voti a favor, 51 raversi e 1 astenjùo, l'adosion de'l novo ino che, daspò ła firma de'l decreto presidensiałe, el zera stà sonà par ła prima volta in t'una sarimonia ofisiałe a'l Cremlino el 30 de desenbre.

El testo de l'ino el ze stà scrivesto da Sergej Vladimirovič Michalkov, za autor dei testi dei ini sovièteghi de'l 1944 e 1977. Łe note muzigałe łe ze cuełe de l'ino soviètego doparà da'l 1943 a'l 1991, el cui autor el ze Aleksandr Vasil'evič Aleksandrov, vinsidor de'l concorso a l'èpoga bandìo da Stalin che'l vołeva sostituir l'ino soviètego presedente, ła famoza Intarnasionałe conponesta da un franseze, co na mùzega pì nasionałe inte ła łota contra i todeschi invazori. Aleksandrov el gaveva za conponesto sta mełodia inte'l 1939 come Ino del Partì Bolsevego (Гимн Партии Большевиков/Gimn Partii Bol'ševikov); ła ga riadatà e mejorà. A l'èpoga de'l concorso, tra i partesipanti, A se ga diramà ła voze che ła vitoria de Aleksandrov ła fuse dovesta a'l fato de èsar el diretor de'l Coro de l'Armada Rosa.

Łe prensipałe difarense tra el novo testo e el presedente testo de l'ino soviètego łe ze:

  • l'Union indivizìbiłe de łe Repùbleghe ła ze stà sostituìa da l'Union eterna dei pòpołi;
  • i rifarimenti a Lenin e al comunizmo i ze stà ełiminài mentre A ze stài introduxesti cuełi a Dio e a ła rełijon;
  • el testo presedente jera pì proietà al futuro, cheło atuałe el reciapa mazormente el pasà.

Testo co trazliterasion e tradusion[canbia | canbia el còdaxe]

Testo in ruso
Traslitterazione
Trascrizione AFI

Россия – священная наша держава,
Россия – любимая наша страна.
Могучая воля, великая слава –
Твоё достоянье на все времена!

Припев:
𝄆 Славься, Отечество наше свободное,
Братских народов союз вековой,
Предками данная мудрость народная!
Славься, страна! Мы гордимся тобой! 𝄇

От южных морей до полярного края
Раскинулись наши леса и поля.
Одна ты на свете! Одна ты такая –
Хранимая Богом родная земля!

Припев

Широкий простор для мечты и для жизни
Грядущие нам открывают года.
Нам силу даёт наша верность Отчизне.
Так было, так есть и так будет всегда!

Припев[3]

Rossija – svjašcennaja naša deržava,
Rossija – ljubimaja naša strana.
Mogučaja volja, velikaja slava –
Tvojo dostojanje na vse vremena!

Pripev:
𝄆 Slavjsja, Otečestvo naše svobodnoje,
Bratskih narodov sojuz vekovoj,
Predkami dannaja mudrostj narodnaja!
Slavjsja, strana! My gordimsja toboj! 𝄇

Ot južnyh morej do poljarnovo kraja
Raskinulisj naši lesa i polja.
Odna ty na svete! Odna ty takaja –
Hranimaja Bogom rodnaja zemlja!

Pripev

Širokij prostor dlja mečty i dlja žizni
Grjadušcije nam otkryvajut goda.
Nam silu dajot naša vernostj Otčizne.
Tak bylo, tak jestj i tak budet vsegda!

Pripev

[rɐˈsʲijə svʲɪˈɕːɛnːəjə ˈnaʂə dʲɪrˈʐavə]
[rɐˈsʲijə lʲʉˈbʲiməjə ˈnaʂə strɐˈna]
[mɐˈɡutɕɪjə ˈvolʲə vʲɪˈlʲikəjə ˈslavə]
[tvɐˈjɵ dəstɐˈjænʲjə nɐ ˈfsʲɛ vrʲɪmʲɪˈna]

[prʲɪˈpʲef]
𝄆 [ˈslafʲsʲə ɐˈtʲetɕɪstvə ˈnaʂɨ svɐˈbodnəjə]
[ˈbratskʲɪx nɐˈrodəf sɐˈjus vʲɪkɐˈvoj]
[ˈprʲɛtkəmʲɪ ˈdanːəjə ˈmudrəsʲtʲ nɐˈrodnəjə]
[ˈslafʲsʲə strɐˈna ˈmɨ ɡɐrˈdʲimsʲə tɐˈboj] 𝄇

[ɐt ˈjuʐnɨx mɐˈrʲej də pɐˈlʲarnəvə ˈkrajə]
[rɐsˈkʲinʊlʲɪsʲ ˈnaʂɨ lʲɪˈsa ˈi pɐˈlʲa]
[ɐdˈna ˈtɨ nɐ ˈsvʲetʲɪ ɐdˈna ˈtɨ ˈtakəjə]
[xrɐˈnʲiməjə ˈboɡəm rɐdˈnajə zʲɪmˈlʲa]

[prʲɪˈpʲef]

[ʂɨˈrokʲɪj prɐˈstor dlʲa mʲɪtɕˈtɨ ˈi dlʲa ˈʐɨzʲnʲɪ]
[ɡrʲɪˈduɕːɪjə ˈnam ɐtkrɨˈvajʊt ɡɐˈda]
[ˈnam ˈsʲilʊ dɐˈjɵt ˈnaʂə ˈvʲɛrnəsʲtʲ ɐˈtɕːizʲnʲɪ]
[ˈtaɡ ˈbɨlə ˈtak ˈjesʲtʲ ˈi ˈtaɡ ˈbudʲɪt fsʲɪɡˈda]

[prʲɪˈpʲef]

Tradusion in veneto[canbia | canbia el còdaxe]

Rusia — el nostro paeze sacro,
Rusia — ła nostra tera amada.
Na potente łibartà, na granda fama
ła ze el to patrimonio par tuti i tenpi.
Sii glorioza, nostra Patria łibara,
Union eterna de pòpołi fradèłi,
Saviesa reditaria dai nostri antenài!
Sii glorioza, patria, semo orgojozi par ti!
Dai mari de'l sud al sircoło połar
Se estende i nostri boschi e i canpi.
Te sì unega al mondo, te sì inimitabiłe,
Tera natìa protezeta da Dio.
Sii glorioza, nostra Patria łibara,
Union eterna de pòpołi fratdèłi,
Saviesa reditaria dai nostri antenài!
Sii glorioza, patria, semo orogojozi par ti!
Anpi spasi par i sonji e par ła vita
i se verze danansi a nu par i ani a venjir
Ła nostra fedeltà a ła Patria ła ne dà forsa.
Cusì A ze stà, cusì ła ze e cusì ła sarà senpre!
Sii glorioza, nostra Patria łibara,
Union eterna de pòpołi fradèłi,
Saviesa reditaria dai nostri antenài!
Sii glorioza, patria, semo orgojozi par ti!

Notasion[canbia | canbia el còdaxe]

  1. Russian Orthodox Church Approves as Putin Decides to Sing to a Soviet Tune | Christianity Today | A Magazine of Evangelical Conviction
  2. Eurasia Daily Monitor | The Jamestown Foundationjamestown.org. entrada il 17 agosto 2008 (archivià dal URL orizenałe l'8 ottobre 2008).
  3. https://web.archive.org/web/20110604021354/http://document.kremlin.ru/doc.asp?ID=5280&PSC=1&PT=3&Page=2 Указ Президента Российской Федерации от 30.12.2000 N 2110. Kremlin.ru. Archived on 4 June 2011; Retrieved on 20 December 2009.

Altri projeti[canbia | canbia el còdaxe]

Linganbi foresti[canbia | canbia el còdaxe]

Traesto fora da Wikipèdia - L'ençiclopedia łìbara e cołaboradiva in łéngua Vèneta "https://vec.wikipedia.org/w/index.php?title=Ino_de_la_Federasion_Rusa&oldid=1101987"