Ceza de San Marsilian

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Jump to navigation Jump to search
Sto articoło el xe scrito in venesian doparando ła grafìa dita DECA

La céza de San Marsiliàn ze un edificio religiozo de ła sità de Venesia, situà in tel sestièr de Canaregio.

Storia[canbia | canbia el còdexe]

Segondo ła tradision, San Marsiliàn sarìa stà fondà in tel IX sècoło e costruìa da novo in tel 1133 so inisiativa de ła famègia Bocchi. In te ła stesa ocazion, sarìa stà ełevà a parochia, restando comunque nque socorsàl a ła Catedràl de San Piero de Castèło.

Fin da łe orìzene ze stà anca cołegiàda, par cui ghe xe stà insedià un capitoło conposnesto da do preti, un diacono e un sudiacono. In tenpi più tardi, l'aministrasion se ga riduzesto al soło paròco talvolta co' l'asistensa de un sacrista.

L'antìga costrusion (a pianta bazegàłe a tre navaè, co' fasàda tripartìa), ridota in cativo stato, ze stà refabregà in tel 1693 e consacrà el 28 setenbre 1721 dal patriarca de Venesia Pietro Barbarigo.

Usìa ancora in pìe dopo el periodo de łe sopresion napolioneghe, ła parochia ze stà slargà in tel 1819, conprendendo anca el teritorio de San Marcuoła e de Céxa de Santa Sofia|Santa Sofia]]. In tel 1876 el patriarca Giuseppe Luigi Trevisanato g'ha sancìo ła traslasion de ła parochiałità a ła Madona de l'Orto e San Marsiliàn ze stà retrocesa a céza retoriàl cuàła ze tutora.

Descrision[canbia | canbia el còdexe]

I esterni ze molto sobri : łe parède se prezenta imaltàe prive de ornamenti e anca el pìcoło campanìl a vèła ga linee molto senplici.

'Na ùgnoła navàda acolge i vizitadori, nel sofìto ricuadri pitoreghi inserìi in soàze doràe de Sebastiano Ricci, 1700 sìrca.

L'altàr mazor puza sołla poggia parède de fondo del presbiterio e el ze sorastà da un enorme grupo de marmàro atribuìo a Tommaso Rues: Il Cristo sul mondo con angeli e santi. Dipinti de rimàrco storego ze San Marziale in gloria fra i Santi Pietro e Paolo, de Jacopo Tintoretto, 1548-1549.

In sagrestìa Angelo Raffaele e Tobia de Tiziano Vecellio, 1530 sìrca, de Sebastiano Ricci del 1700 so el sofìto, in pozision centrałe, Padre eterno con angeli in gloria.


Curiozità[canbia | canbia el còdexe]

In tel 1575 un venesian de nome Vincenzo Franceschi gà ospità un parente trentìn, el cuàło gera małà de giandùsa e ga inpesàt l'intièra sità, simentando oltra cuarantasìncuemiłe morti.

Cuì visìn ghe ze uno dei vari ponte dei pugni de Venesia, indove Castełani e Nicołotti se scanbiava pugni in incrozàe che vedeva chi che perdeva cascàr in tel canaàl sotostante.

Altri progetti[canbia | canbia el còdexe]

Bibliografia[canbia | canbia el còdexe]


Collegamenti esterni[canbia | canbia el còdexe]