Céxa de San Lazaro dei Mendicanti

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Jump to navigation Jump to search
Cexa de San Lazaro dei Mendicanti
La fasada
La fasada
Locałità Venèsia
Coordinae

45°26′28″N 12°20′34″E / 45.44117, 12.34265

Rełijon Catòƚica
Tipo Cexa
Architeto Vincenzo Scamozzi e Giuseppe Sardi
Stiłe architetonego Baroco
Inisio costrusion 1601
Conpletamento 1631

Coordinate: 45°26′28″N 12°20′34″E / 45.44117, 12.34265

Ła céxa de San Lazaro dei Mendicanti xe un edificio lerigióxo de Venesia, situà in tel sestièr sestièr de Castèło, fasà so' el rio omonimo.

Storia[canbia | canbia el còdexe]

Xa dal 1224 gera prexente un ospeàl dedicà ai lepróxi in tel sestièr de Dorsoduro, dedicà al so santo proetór, San Lazaro mendicante,[1] 'rente ła paròchia de San Trovaso.

In tel 1262 l'ospeàl xe stà traslocà so' na ìxoła de ła Laguna de Venesia, ciamà par questo lazareto, o Ìxoła de San Lazaro.

In tel 1500 grasie a łe bonifeghe reałixàe par costruìr ła Baxéłega de San Zanipoło, dal XIX sècoło, xe stà recavà un spasio par ospitàr un despìsio, intitoła a San Lazaro.


In poco tempo el xe deventà anca un centro de agregasión par la muxica, de gran rimàrco a Venesia.

Par sta céxa in tel 1793 el conponidór Simon Mayr gà scrito Sisara, un oratoòio in do parti.

Deso ła xe deventà ła capèła de łaScoła Granda de San Marco, Ospeàl Sivìl San Zanipoło de Venesia.


Descrisión[canbia | canbia el còdexe]

Scominsià in tel 1601 su dixengo de Vincenzo Scamozzi, che ha dexegnà ła céxa a l'interno de łe ałe de ła fabrica, come ga fato Andrea Palladio par la Céxa de łe Zitełe.

Ła xe stà finìa in tel 1631, ma ła fasàda risałe al 1673 e ła xe opera de Giuseppe Sardi. Costruìa in t'un ùgnoło ordene, co' cołone conpoxite che se leva so alti pedestàłi, so' el frontón triangołàr se pol veder tre statue.

Rexulta particołàre par el gran vestiboło infra l'intràda e l'interno de ła céxa, che permete de ixołarla dai rumori esterni durante i concerti.

Qui xe ospità el monumento funebre al condotier Alvise Mocenigo, morto par defender Candia dai Turchi in tel 1654. In stiłe baroco venne eseguìa da Giuseppe Sardi, e ło raprexenta co' łe vèste de amiràgio.

La pianta de ła céxa xe a 'na ùgnoła navada, co' in fondo un gran presbiterio quadrà. So ła parède a dréta, de Paolo Veronese XVI sècoło, Cristo in croce, ła Vergine e San Giovanni, e so el segondo altàr Sant'Orsola e le undici vergini de Jacopo Tintoretto, XVI sècoło.

Note[canbia | canbia el còdexe]

  1. San Lazzaro mendicante e lebbroso. URL consultà el 28 aprile 2017.

Bibliografia[canbia | canbia el còdexe]

  • M.Brusegan, Le chiese di Venezia, Ed. Newton.

Altri progeti[canbia | canbia el còdexe]

  • Collabora a Commons Su Commons ghe xe dei file multimediałi su Céxa de San Lazaro dei Mendicanti