Pałaso Contarini del Bòvoło

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
Ła scała a bovòło esterna

El Pałaso Contarini del Bovòło xe un pałaso gotico de Venesia che se cata 'ntel sestièr de San Marco, visin a Canpo Manin.

Storia[canbia | canbia sorxente]

El pałaso xe stà costruìo infra el "Tre" e 'l "Quatrosento", cofà dimora dei Contarini de San Paternian, che da ła fìn del Quatrosento co' ła xonta de ła scała a bovòło, xe stài soranomenài "dal Bovòło".

'Ntel 1717 el conpleso xe pasà a Giovanni Minelli che gaveva spoxà Elisabetta di Pietro Maria Contarini, ultema raprexentante de ła famegia.

So'l scominsio de l'Otosento xe stà conprà da ła dita Emery, da ła quała xe stà fità ad Arnoldo Marseille che ghe gaveva verto un albergo dito "del Maltese" (da qui ła denominasion de ła corte del Maltese so' ła quała se afasa el pałaso). 'Ntel 1852 xe stà cedùo par testamento ała parochia de San Luca e xe deventàda sede deła Congregasion de carità. El pałaso apartien ancora atualmente a łe Istitusion de recèto e de educasion.

Ła scała[canbia | canbia sorxente]

El pałaso xe famoxo par la tore scałare tónda co' scała a bòvoło (in diałeto venesian).

El pałaso, caxamentà a ła fìn del Quatrosento da ła famegia Contarini, prexenta su'l rio de San Luca 'na fasàda co' tre połifore archiacute. Nel 1499 Pietro Contarini gà fato xontàr verso la corte interna un picoło corpo de fabrica in stiłe rinascimentałe, caraterixàda da 'na serie de lòxe 'verte co' archi a tuto sesto o risbasài. La tóre drìo, dexegnàda da Giovanni Candi o da Giorgio Spavento, dà aceso ałe lòxe e ne continua el stil aereo nei sinque ordeni de archi ranpanti su cołone. Ła tóre termina in un belvedere a cùboła co' anpia vixuałe so' ła sità.

'Ntel XIX secoło, dopo eser stà albergo par un certo periodo, xe pasà a 'na istitusion de carità, ed ancùo xe propietà de łe Istitusion de Recèto e de Educasion.

'Ntel 1859, l'ałora litografo Wilhelm Tempel gà parà i so primi rimàrchi astronomici dal belvedere deła tóre, co' un tełescopio de so propietà. Qui, el 2 avrìl 1859, el gà scoverto, ła cometa C/1859 G1, ed el 19 otobre 1859 ła Nebułoxa de Merope ne l'amaso 'verto de łe Pleiadi.

Bibliografia[canbia | canbia sorxente]

  • Marcello Brusegan. La grande guida dei monumenti di Venezia. Roma, Newton & Compton, 2005. ISBN 88-541-0475-2.
  • Guida d'Italia – Venezia. 3a ed. Milano, Touring Editore, 2007. ISBN 978-88-365-4347-2.
  • Giuseppe Tassini. Curiosità Veneziane. Venezia, Filippi Ed., 2001.
  • Iliazd, L'art de voir de Guillaume Tempel, Imprimerie Union, Paris, 1964.

Voxe łigàe[canbia | canbia sorxente]

Altri progeti[canbia | canbia sorxente]


Łigadure foreste[canbia | canbia sorxente]

Gałarìa de imàxeni[canbia | canbia sorxente]