Daniele da Volterra

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Discexa da ła croxe (1545 sirca), Céxa de ła Trinità dei Monti, Roma
El profeta Elia (1550-1560 sirca), Caxa Panochieschi d'Elci, Siena
Straxe de i inoçenti (1557), Gałeria de i Ufisi, Firense
Michelangeło, detajo del Giudisio Universałe (1534-1541). San Biagio, che tien in mano i petini de fero del so martirio, e el corpo de Santa Caterina d'Alessandria, che tien in mano na roda de tortura, i xè stai càvai via colpi de scalpeło e ridipinti da Daniele da Volterra inte'l 1565

Daniele Ricciarelli, mejo conossùo cofà Daniele da Volterra o el Braghetón (Volterra, 1509Roma, 4 de apriłe 1566), xe stà un pitor e scultor itałian, ricordà in particołare pà ła so asociasion, inte'l bene e inte'l małe, có łe ultime ópare de Michelangeło.

Biografia[canbia | canbia sorxente]

Gà studià inisialmente có i artisti senexi, El Sodoma e Baldassarre Peruzzi. Senbra che'l gabia aconpagnà st'ultimo a Roma inte'l 1535 e ło gabia jutà a dipinxare i afreschi inte'l Pałaso Masimo ałe Cołone. Xè divegnesto in seguito un aprendista de Perino del Vaga.

A Roma gà scuminsià a laorar inte'l sircoło de Michelangeło, el quałe se servì de ła so influensa preso el papa Paoło III par asicurar a Daniele el posto de sovraintendente de łe ópare in Vatican, na poxision che gà mantegnùo fin ała morte del papa inte'l 1549.

Michelangeło ghè fornì anca de i schisi soi quałi Daniele gà scuminsià a crear alcuni dei so dipinti. Ła so prima comision inportante i xè stai i afreschi de ła Capeła Orsini inte ła céxa de Trinità dei Monti a Roma, inte'l 1541; xè situà lì el so quadro pì famoxo, ła Discexa da ła croxe (1545 sirca), baxà so dixegni de Michelangeło.

Altre ópare notevołi xè łe un dipinto de Davide che distruxe Golia (1555 sirca), ora al Louvre (anca sto qua baxà so dixegni de Michelangeło e a longo credùo ópara del maestro), el Masacro de i inosenti (1557), ora a i Ufisi, un ritrato de Michelangeło e un busto de ło steso che gà creà da ła so maschera funeraria.

Ritoco sol Giudisio Universałe[canbia | canbia sorxente]

Ricciarelli xè, so malgrado, famoxo pà 'ver sconto có dei vestimenti e foje de fico i xenitałi dell'afresco del Giudisio Universałe de Michelangeło inte ła Capeła Sistina, inte'l 1565, poco dopo che'l Concilio de Trento gaveva condanà ła nudità inte'larte rełigioxa; questo ghè valse l'epiteto de "Braghetón".

Łù gà cavà via a colpi de scalpeło e ridipinse anca ła maxor parte de Santa Caterina e l'intera figura de San Biagio drìo de eła, poiché inte'l orixinałe st'ultimo senbrava scuaxi védare ała schiena nuda de ła dona.

Ópare[canbia | canbia sorxente]

  • Firense, Caxa Buonaroti: Busto de Michelangeło, bronso, 1564-1566, in cołaborasion col Giambologna.
  • Muxeo Nasionałe del Bargello: Busto de Michelangeło Buonaroti, bronso.
  • Ufisi: Straxe de i Inosenti, tenpera so rame, 1557.
  • Madrid, Prado: Anunciasion, tenpera so toła.
  • Roma, Baxiłica de San Joani in Lateran, afreschi e ornài del sofito de ła navała mediana.
  • Pałasi Vaticani, Stuchi ałe pareti deła Sala Regia, de fronte ała Capeła Sistina, 1545-1547.
  • céxa de Santa Trinità dei Monti: Asunsion de ła Verxine e Depoxision, 1543
  • céxa de San Marceło al Corso, Capeła del Crocifiso, afreschi: San Mateo e san Luca, 1543.
  • Pałasi Vaticani, afreschi e decorasion del Vestiboło Quadrato del Muxeo Clementino.
  • Pałaso Masimo ałe Cołone, afreschi có łe Storie de Fabio Massimo, 1535.
  • Siena, Caxa Panochieschi d'Elci, cołesion dei conti Panochieschi d'Elci: Madona col Banbin, san Joanino e santa Barbara, ołio so rame, 1548; Elia inte'l dexerto.
  • Voltera, Muxeo Diocexan de Arte Sacra: Madona col Banbin e i santi Pietro e Paolo.
  • Parixi, Louvre: Davide e Golia

Bibliografia[canbia | canbia sorxente]

  • Fabrizio Mancinelli, The Painting of the Last Judgment: History, Technique and Restoration. In Loren Partridge, Michelangelo: The Last Judgement - A Glorious Restoration. New York: Harry N. Abrams, 2000. ISBN 0-8109-8190-4.
  • Daniele da Volterra, amico di Michelangelo, cat. della mostra a cura di V. Romani, (Firenze, Casa Buonarroti), Firenze 2003.

Varda anca[canbia | canbia sorxente]

Łigadure foreste[canbia | canbia sorxente]

Altri projeti[canbia | canbia sorxente]