Céxa dei Gexuati

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
Céxa de Santa Maria del Roxario o dei Gexuati
El prospeto prinsipàl de ła Céxa dei Gexuati
El prospeto prinsipàl de ła Céxa dei Gexuati
Locałità Venesia
Coordinae

45°25′45″N 12°19′38″E / 45.4292, 12.3271

Rełijon Catołega
Diocexi Patriarcà de Venesia
Architeto Giorgio Massari
Stiłe architetonego Baroco
Inisio costrusion 1724
Conpletamento 1736

Coordinate: 45°25′45″N 12°19′38″E / 45.4292, 12.3271

Ła céxa de Santa Maria del Rosario, comunemente più conosùa co'l nome de Céxa dei Gesuati xe un edificio lerigióxo situà a Venesia 'ntel sestièr de Dorsoduro.

Storia[canbia | canbia sorxente]

El nome Gexuati riva da l'ordene rełigioxo, sopreso 'ntel 1666, che ne l'area gaveva 'na céxa e soratuto un gran convento, cronpà po' dai domenegani.

Ła céxa xe ła sede prinsipàl de l'anpia parochia omonema, che se esténde da ła Ponta de ła Dogana fin a San Trovaso. Apartien ała parochia dei Gesuati come céxe susidiarie ła céxa del Spirito Santo e ła Baxéłega de Santa Maria de ła Sałute. Ricasca 'ntel teritorio de ła parochia dei Gesuati anca łe céxe de Sant'Agnexe e de Santa Maria de ła Visitazione(dita anca dei Artigianelli), che xe céxe conventuałi autonome gestìe diretamente dai frari che tutora gà un so monastièr ne łe midiàte adiacense.

Descrisión de l'edificio,de l'interno e de ła fasàda[canbia | canbia sorxente]

El sofìto de Giovanni Battista Tiepolo

Ł'atual edificio xe stà costruìo 'ntel periodo 1724-36 par conto dei frari domenegani, co' l'agiuto economico de tuta ła sità, organixàda ancora tramite łe Arti e Confraternite. Architeto de ła céxa xe stà Giorgio Massari. Ła costrusión a l'esterno prexenta dei motivi paładiani mentre l'interno in stiłe baroco venesian se prexenta a 'na navàda. Notevołe xe 'l vano abisdałe tanto łuminoxo, co' statue e basoriłievi de Giovanni Maria Morlaiter e 'l coro łigneo drìo al grando alter maxor.

I afreschi del sofìto rafeguranti el ciclo de ła Madona del Rosario, a cui xe dedicàda ła céxa, xe stài reałixài da Giovan Battista Tiepolo.

Anca łe capełe lateràne xe de pregevołe fatura e se desferensia in particołar i dipinti de ła prima capeła a sànca (San Domenico che benedice un laico dell'ordine senpre del Tiepolo), de ła tersa capeła a sànca (Crocifissione del Tintoretto), del primo altèr su ła drita (rispetivamente San Domenico e i frati domenicani, entranbi òpara de Giovanni Battista Piazzetta.

Ł'inpónente fasàda domina el trato omonimo de ła Fondamenta de łe Zàtare e se spècia diretamente sòra el Canal de ła Zueca.

Łe statue ałegoriche de łe quatro vertù cardinałi che ła nobiłia xe stàe reałixàe intorno al 1737 e rafegura: ła Prudenza de Gaetano Fusali, ła Giustizia de Francesco Bonazza, ła Fortezza de Giuseppe Torretti e ła Temperanza de Alvise Tagliapietra[1].

Sculture de Giovanni Maria Morlaiter[canbia | canbia sorxente]

Conpleta el conpleso 'na alta cuboła rivestìa in pionbo, afiancàda da do caxànse canpanarie.

Łigadure foreste[canbia | canbia sorxente]

Note[canbia | canbia sorxente]

  1. (IT) Venezia, Guida d'Italia del Touring Club Italiano, Milano 2007, pagina 428, ISBN 978-88-365-4347-2

Altre somegie[canbia | canbia sorxente]

Łigamenti foresti[canbia | canbia sorxente]

Altri progeti[canbia | canbia sorxente]