Céxa dei Carmini

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
Céxa dei Carmini
Ła fasàda de ła Céxa dei Carmini
Ła fasàda de ła Céxa dei Carmini
Locałità Venesia
Coordinae

45°25′60″N 12°19′21″E / 45.4332, 12.3225

Rełijon Catołega
Diocexi Patriarcà de Venesia
Ano consacrasion 1348
Stiłe architetonego Rinasimental
Inisio costrusion 1286
Conpletamento 1514

Coordinate: 45°25′60″N 12°19′21″E / 45.4332, 12.3225

Ła céxa de Santa Maria dei Carmini anca ciamàda Santa Maria del Carmelo o comunemente "i Carmini" xe 'na céxa de Venesia, logàda 'ntel sestièr de Dorsoduro e afasàda su canpo dei Carmini.

Storia[canbia | canbia sorxente]

El canpanìl costruìo da Giuseppe Sardi

L'edificio se leva a fianco de ła Scòła Granda de Santa Maria del Carmelo, conosùa anca co'l nome de Scoła dei Carmini. Sta confraternita caritatevołe xe stàda uficialmente fondàda 'ntel 1597 e xe nata da 'na asociasion caritatevołe de done laiche, le Pinzocchère dei Carmini. I menbri de sto grupo laico gera asocià cofà tersiari al visin monastièr dei Carmełitani.

La céxa, orixinariamente ciamàda Santa Maria Assunta, xe stàda reałixàda a partir dal 1286 e xe stàda consacràda 'ntel 1348. La fasàda marmorea a matóni, rifata 'ntei primi deceni del XVI secoło, prexenta łunete scolpìe da Giovanni Buora de Osteno.

El presbiterio e łe capełe lateràne a ł'interno gera stàe costruìe infra 'l 1507 e 'l 1514 da Sebastiano Mariani da Lugano.

Sòra el canpanìl, costruìo da Giuseppe Sardi de Morcote, ghe xe ła statua de ła Madona del Carmine, scolpìa 'ntel 1982 da Romano Vio, in sostitusion de ła presendente che gera stàda desfàda da 'na sita.

Descrision[canbia | canbia sorxente]

Esterno[canbia | canbia sorxente]

A ła łinea del covèrto de ł'edificio sacro xe prexenti de łe statue raprexentanti i profèti Elia ed Eliseo, che se pensa che i sia stài fondàdori de ł'órdene dei Carmełitani.

Interno[canbia | canbia sorxente]

La controfasada prexenta el maxéngo monumento funebre reałixà da Francesco Contin e dedicà a Jacopo Foscarini, procuradór de San Marco ed almirànte del barcołame venesian, dove che ła famegia resiédeva 'ntel pałaso danànsi ła fasàda de ła céxa, da ł'altra banda del rio.

Sora el secondo altèr ghe xe ła Natività con santi (1509-1511) de Giambattista Cima da Conegliano e su'l terso altàr ała drita xe prexente ła Madonna del Carmelo con santi (1595) de Pase Pace e Giovanni Fontana. Le statue de ła Verginità (sànca) e de ł'Umiltà (drita (1722-1773)) gera stàe conpletàe rispetivamente da Antonio Corradini e Giuseppe Torritti. L'anxoło in bronxo so' ła bałaustra xe òpara de Girolamo Campagna. La łignea raprexentasion frontàl el Miracolo della Madonna (1724) xe stàda intagiàda da Francesco Bernardoni e 'l tabernàcoło da Giovanni Scalfarotto.

L'organo Mascioni prexente ne ła céxa

El sofito xe afrescà co' ła Glorificazione dello Scapolare (1709), òpara de Sebastiano Ricci. El laóro a stuco, xe stà conpletà da Pietro Bianchini su progeto de Abbondio Stazio de Massagno. 'Nte ł'afresco ł'anxoło sostien el scapołàr e ł'iscrisión depénta indica che xe un ornamento del Monte Carmelo.

Infra ł'intràda e ła sagrestìa ghe xe un altèr che xe stà reałixà asociando i Compravendi Pesce (1548) co' un retablo de ła Presentazione di Gesù al Tempio (1541-1542), de Jacopo Tintoretto.

Ne ła tersa capeła su ła sànca se càta ła Lamentazione della Morte de Cristo (1476 sirca) de Francesco di Giorgio Martini. Danànsi al presbiterio se trova alcune piture de Marco Vicentino, Palma il Giovane e Gaspare Diziani.

El segóndo altàr prexenta do statue de Elia ed Eliseo reałixàe da Tommaso Ruer, indove Elia gà in man 'na sguea sfiamegànte.

El primo altèr xe nobiłià dal dipinto San Nicola in gloria de Lorenzo Lotto.

El roło (registro) più èrto de ła navàda xe recoverto da 24 larghe tełe reałixàe intra 'l 1666 e i ani trenta del Setesento da artisti cofà Giovanni Antonio Pellegrini, Gaspare Daziani, Girolamo Brusaferro e Pietro Liberi. I cori include tre dipinti [1545] sirca) de Andrea Meldolla.

Altre imàxene[canbia | canbia sorxente]

Altri progeti[canbia | canbia sorxente]