Céxa de Santa Maria de Nazareth

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
Céxa de Santa Maria de Nazareth (o dei Scalsi)
Ła Céxa dei Scalsi
Ła Céxa dei Scalsi
Locałità Venesia
Coordinae

45°26′28″N 12°19′20″E / 45.4411, 12.3222

Rełijon Catołega
Diocexi Patriarcà de Venesia
Ano consacrasion 1705
Architeto Baldassare Longhena
Stiłe architetonego Baroco
Sito web

Coordinate: 45°26′28″N 12°19′20″E / 45.4411, 12.3222

La Céxa de Santa Maria de Nazareth, ciamàda anca Céxa dei Scalsi, xe un edificio lerigioxo de ła sità de Venesia costruìo nei primi ani del XVIII° secoło. Opara de Baldassare Longhena xe situàda 'ntel sestièr de Canaregio visin a ła Stassion feroviaria de Santa Łusia.

Storia e descrision[canbia | canbia sorxente]

L'orìxene de sta céxa xe dovùa al fato che ne ła sità łagunàr se gaveva istałà i Carmełitani scalsi.

Baldassare Longhena ła gaveva costruìa a 'na soła navada co' do capełe laterane, ognuna de staltre fiancàda a so volta da do capèłe minori. Dopo l'arco trionfałe l'aula intra 'ntel presbiterio, rialsà e co' na cuboła. Ne ł'abside, ghe xe el coro dei frari.

Conscaràda 'ntel 1705, ła gà subìo un inportante restauro infra el 1853 e 'l 1862 reałixà dal governo strìaco. L'11 febraro 1723 ne ła céxa xe stà tumuła Ferdinando II Gonzaga, che gera stà quinto e ultimo prìnsipe de Castiglione.

Ancùo xe monumento nasionałe. Al so interno se trova marmari cołorài e squarsoxi corinsi che ofre a chi che li vixita 'na sensasion de opułensa e de maravegia al tenpo steso.

Fasada[canbia | canbia sorxente]

Santa Maria di Nazareth Venice, night view 2012.jpg

La fasàda, finansiàda dal nobiłe Gerolamo Cavazza, xe costruìa da Giuseppe Sardi, infra el 1672 e 'l 1680. El stìl xe un tardo baroco venesian, spartìo in do ordeni e scandìo da cołone binàe. Le quatro statue del primo ordene, la Madonna col bambino logàda so'l fastigio, e Santa Caterina da Siena ne ła nicia a sànca de ła Madona xe de Bernardo Falconi. La nicia a drita gera ocupàda da 'na statua de San Tommaso d'Aquino del steso Falconi.

Interno[canbia | canbia sorxente]

A ł'interno de ła prima capèła de drèta ł'altàr porta l'ełegante statua de San Giovanni della Croce (San Zuane de ła Croxe), atribuìa al Falconi cussì cofà quełe de posta 'ntel presbiterio in banda a l'altàr maxor, co' l'altra so statua de Santa Teresa d'Avila. Ne ła tersa capèła a sànca, ghe xe ła so statua de San Bastian del 1669. 'Ntel pałioto xe sui anca tre basoriłievi de bronxo dorà co' epixodi de ła vita de San Sebastian.

L'òpara Trasporto della casa di Loreto, un afresco de Giambattista Tiepolo del 1743, xe stàda desfàda co' ghe gera stà el bonbardamento da parte dei austrìaci el 24 otobre 1915.

Xe stà nel tentativo de giustar sto disèsto, che 'ntel periòdo 1929-1933, Ettore Tito gà depento par la céxa do òpare: 'na teła de 100 metri quadrài, e un afresco de 400 metri quadrài.

I resti del Trasporto della casa di Loreto e altri tochetini superstiti del sofito xe ancùo conservài a łe Gałarìe de ł'Academia.

Senpre del Tiepolo ghe xe el quadro Apoteosi di Santa Teresa ne ła capèła dedicàda a ła santa.

L'altèr xe òpara de fra Giuseppe Pozzo. El presbiterio xe sorastà da un baldachìn sorèto da cołone ritorte. El fastoxo tabernàcoło de ła tòła, vede ła statua de ła Madonna con putto e profeti, che rivava da l'ìxoła de Santa Maria de Nazareth, drìo ciamà Lazareto.

Statue de ła Fede, Speranza e Carità ne ła Capèła de San Giovanni della Croce de Tommaso Rues.

Sui scomìnsi del '900 xe stà reałixà l'organo dai Fradèłi Pugina de Padova.

4444 - Venezia - Gli Scalzi - Foto Giovanni Dall'Orto, 25-Jul-2008.jpg
4445 - Venezia - Gli Scalzi - Foto Giovanni Dall'Orto, 25-Jul-2008.jpg


Curioxità[canbia | canbia sorxente]

Xe stài qui tumułài do doxi; ne ła capèła de Santa Terexa, Carlo Ruzzini, morto 'ntel 1735; ne ła capèła de ła Sacra Famiglia, Lodovico Manin, l'ultimo doxe de ła Republica de Venesia, morto 'ntel 1802.

Opare d'arte[canbia | canbia sorxente]

Bibliografia[canbia | canbia sorxente]

  • Marcello Brusegan, Le chiese di Venezia, Ed. Newton Compton 2008
  • Laura Facchin, Bernardo Falconi (notisie dal 1651 al 1696), in G. Mollisi (a cura di).

Svizzeri a Venezia nella storia nell'arte nella cultura nell'economia della metà del Quattrocento ad oggi. Arte&Storia, a. 8, n. 40, Editrice Ticino Management S.A. Lugano, settembre-ottobre 2008, 206-215.

Altri progeti[canbia | canbia sorxente]