Céxa de San Moisè

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca
Sto articoło el xe scrito in venesian
Céxa de San Moisé
Ła fasàda
Ła fasàda
Locałità Venesia
Coordinae

45°25′59″N 12°20′10″E / 45.4330, 12.3361

Rełijon Catołega
Diocexi Patriarcà de Venesia
Architeto Alessandro Tremignon
Stiłe architetonego Baroco

Coordinate: 45°25′59″N 12°20′10″E / 45.4330, 12.3361

La céxa de San Moisé xe un edificio lerigióxo de ła çità de Venesia, situà 'ntel sestièr de San Marco. Poco łontàn se łevàva l'omonemo storego teatro d'òpara, el teatro San Moisè.

Storia[canbia | canbia sorxente]

Segóndo łe cronache antighe, l'edificio orixinàl sarìa stà tirà su 'ntel tardìvo VIII secoło da łe famegie dei Artigeri e dei Scoparii e sul prinsipio gera intitołà a San Vittore. El Sansovino riporta l'ano 796, sensa paràltro baxarse su 'na fonte segura. Insìn dal scominsio par eser deventàda parochiàl, ma se gà notisie esplicite sui piovàni soło che dal XII secoło.

'Ntel 947 ła céxa xe stàda caxamentàda da Mosé Valier e par so vołontà xe stàda consacràda al personàxo biblico di cui portava el nome. La céxa xe ancora stàda ricostruìa 'ntel 1105, drìo el famoxo incendio che gavea desfà Venesia, e infine 'ntel 1632. 'Ntel 1810, a cauxa de łe stride napołeoneghe, ła parochia xe stàda sopresa e xontàda a San Marco[1] .

Descrisión[canbia | canbia sorxente]

La so masìsa fasàda in stiłe baroco, fenìa 'ntel 1668, domina el canpo omonemo. Xe òpara de Alessandro Tremignon e ła xe stàda finansiàda da un laso del patrisio Vincenzo Fini, el cui busto conpare sòra ł'intràda prinsipàl.

A ł'interno xe prexénti dipinti e sculture del XVII e XVIII secoło. Infra i dipinti xe posibiłe amiràr la Lavanda dei piedi del Tintoretto e 'na Ultima cena, atribuìa a Palma il Giovane.

El monumentàl altèr maxór xe anca un progeto del Tremignon co' ł'òpara scultorea de Enrico Merengo. El sfóndro pitorego co' anxołi xe del pentór venesiàn Michelangelo Morlaiter.

La navàda sentrałe ospita ła tavèła del finansièr scosexe John Law che gà fondà ła Conpagnia de Osidente finałixàda al sviłupo de ła vałe del Missisippi e che se gà ritirà a vìver a Venesia nei ultimi ani de ła so vita, dopo ch'el gaveva subìo 'na serie de rovèrsi finansiari.

Anca 'nte ła sagrestia se trova òpare de Michelangelo Morlaiter: San Matteo, San Vincenzo Ferrari, San Carlo Borromeo.

La parochia[canbia | canbia sorxente]

L'altèr maxór de Enrico Merengo co' sfóndro de Michelangelo Morlaiter

La parochia de San Moisè, ristabiłìa 'ntel 1967 [1], conta 1.255 abitanti[2]. 'Ntel so teritòrio xe conprexe anca ła Baxéłega de San Marco (catedràłe cołegiàda ma non parochiałe) e łe céxe de Santa Maria del Xégio (retoriałe), San Fantin (vicariałe) e Santa Croxe dei Armeni (indove se desvòlxe el rito armèn-catòłico. El paròco atuàl xe anca visdòmino de San Marco-Casteło[3].

Note[canbia | canbia sorxente]

  1. 1,0 1,1 (IT)Informasión dal Sistema Enformadego Unifegà par le Sòraintendense Archivisteghe
  2. (IT)Dati del sito de ła CEI
  3. (IT)Informasión dal sito del patriarcàdo

Altri progeti[canbia | canbia sorxente]