Argoménto verbałe

Da Wikipedia, l'ençiclopedia libara.
Va a: navigasion, serca

In lenguìstica se dixe argoménto de un verbo el toco de fraxe che in vari modi el ciapa parte a l'asion verbałe, come sojeto o come ojeto. Gh'è verbi co du o tri arguminti e verbi co n'argoménto soło o co gnanca n'argoménto come i inpersonałi.

Verbi[canbia | canbia sorxente]

I verbi co zero arguminti no i ga sojeto e gnanca ojeti; i verbi co n'argoménto soło i ga un sojeto; i verbi co du arguminti i à un sojeto e n'ojeto direto (de sòłito); i verbi co tri arguminti i à un sojeto, n'ojeto direto e anca n'ojeto indireto.

Vèneto[canbia | canbia sorxente]

Par exenpio in vèneto:

  • zero arg.: pióve, névega (no ghe xe miga calcheduni o calcosa che pióve o che névega: pióve e basta, névega e basta)
  • un arg.: vien Marco, Marco el vien, ła Marta ła ride, el vénto el buga (calcheduni vien o ride, calcosa buga)
  • du arg.: Marco el véde ła Marta, (mi) mónto in tren (calcheduni el ga a che far co calcosa o c.dun altro)
  • tri arg.: Marco el porta na roxa a ła Marta, mi ghe porto un łibro a mé fradéło (calchedun el fa/dà/porta c.sa a c.dun altro)